دوستي داشتم لرستاني

دوستي داشتم لرستاني

يار ديرينه ي دبستاني



ديدمش بعد ساليان دراز

همرهش چار زن همه طناز



مات و مبهوت گشتم از حالش

که لري آهوان به دنبالش



گفتمش: چهار زن ؟ خدا برکت !

تو چگونه کني ز جا حرکت



گفت : اين کار ماجرا دارد

هر يکي حکمتي جدا دارد



اولي را که هست خوشگل و ناز

من گرفتم ز خطه ي شيراز



تا که شب ها قرينه ام باشد

سر او روي سينه ام باشد



بهر اوقات روزهايم نيز

زن گرفتم ز خطه ي تبريز



چون زن ترک، خوش بر و بازوست

خانه دار و نظيف و کد بانوست



دست پختش که محشر کبراست

بهتر از آن، سليقه اش غوغاست



ظرف يک سال بسته ام بارم

چون زني هم ز اصفهان دارم



کشد از ماست تار مويي را

يادمان داده صرفه جو يي را



درکم و بيش اوستاد ست

او متخصص در اقتصاد است



او بس که در اقتصاد پا دارد

بي گمان فوق دکترا دارد



زن چارم که ختم آنان است

شيري از خطه ي لرستان است



گفتمش با وجود آن سه هلو

زن چارم بر اي چيست؟ بگو



گفت گهگاه بنده گشتم اگر

عصباني ز همسران دگر



آن زمان جا ي آن سه تا، بي شک

اين يکي را کشم به زير کتک