کاش هرگاه دلم میخواست میمردم
کاش هرگاه دلم میخواست میمردم
دل از شراب زهر الود دنیا میکندم
امیدم را باپارچه ی سیاه شب درهم می آویختم
من کنار بهاربودم خش خش برگهای زرد پاییز را در وجودم به دله زخمی ام میکشیدم
مردم از وجود پردردم ناآگاهن ولی بی دلیل از دستم فرارین
آدم ها چقد باخود غریبه اند انگار دشمن دل دارین
سیرم از زخم زبان آدم میرنجم اما بی دلیل نمی بازم
سال های زیادیست که توری بر چهره ام دارم به زیره این تور پنهان است رازم
اری برای افشای رازهایم مردم زیادی در کنارم پرسه میزنن
بعداز فهمیدن دردم چه اسان به من تهمت میزنن
دله پر رنجم را اسان میشکنن
به دردو دل هایم میخندن
ان ها گاهی در قالب شیطانن
اما خودشان نمیدانن
سالیان درازیست که خنده از دلم کوچ کرده
و چه آسان زیبای های راکه هنوز لمس نکرده ام را برایم پوچ کرده
من قهرم بادنیا دست کشیدم از این همه خیال و رویا
تا اخرین نفسم منتظرم منتظر خدا خدا خدا
شعر خودم
دل از شراب زهر الود دنیا میکندم
امیدم را باپارچه ی سیاه شب درهم می آویختم
من کنار بهاربودم خش خش برگهای زرد پاییز را در وجودم به دله زخمی ام میکشیدم
مردم از وجود پردردم ناآگاهن ولی بی دلیل از دستم فرارین
آدم ها چقد باخود غریبه اند انگار دشمن دل دارین
سیرم از زخم زبان آدم میرنجم اما بی دلیل نمی بازم
سال های زیادیست که توری بر چهره ام دارم به زیره این تور پنهان است رازم
اری برای افشای رازهایم مردم زیادی در کنارم پرسه میزنن
بعداز فهمیدن دردم چه اسان به من تهمت میزنن
دله پر رنجم را اسان میشکنن
به دردو دل هایم میخندن
ان ها گاهی در قالب شیطانن
اما خودشان نمیدانن
سالیان درازیست که خنده از دلم کوچ کرده
و چه آسان زیبای های راکه هنوز لمس نکرده ام را برایم پوچ کرده
من قهرم بادنیا دست کشیدم از این همه خیال و رویا
تا اخرین نفسم منتظرم منتظر خدا خدا خدا
شعر خودم
- ۶۸۶
- ۰۱ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط