‌

در این زمانه ی بی هیاهوی لال پرست
خوشا به حالِ کلاغانِ قیل و قال پرست

چگونه شرح دهم، لحظه لحظه خود را
برای این همه ناباورِ خیال پرست

به شب نشینیِ خرچنگ‌های مردابی
چگونه رقص کند ماهیِ زلال پرست

رسیده ها چه غریب و نچیده می ‌اُفتند
به پای هرزه ی علف‌ های باغِ کال پرست

رسیده ام به کمالی که جز اناالحق نیست
کمالِ دار را برای من کمال پرست

هنوزم زنده‌ام و زنده بودنم خاریست
به تنگ چشمیِ نامردمِ زوال پرست

#محمد_علی_بهمنی