عشق کفاره ی یک لحظه نگاه است فقط

عشق کفاره ی یک لحظه نگاه است فقط
مثل افتادن از چاله به چاه است فقط !

بار فریاد و فغانش به دلت می افتد
اوج ظاهر شدنش در دو سه آه است فقط

اولش چشم به در دوختن و زل زدن است
آخرش خیره شدن های به ماه است فقط

مثل آن اسب سفیدی است که بعد از رفتن
انچه جا مانده از ان رد سیاه است فقط

عشق با پیچ و خمش خوب به من فهمانده
"دوستت دارم" آذوقه ی راه است فقط

عشق فهمانده که یک کوه اگر عاشق شد
متلاشی شدنش با پر و کاه است فقط...





مثل موسیقی آرامی که خوابت می کند
عشق می ٱید به آسانی خرابت می کند.

هر چه می گویی که بگذر دوری از او بهتر است
فال حافظ باز با شعری مجابت می کند.

می شکستی کاش با حرفی سکوتم را که گاه
خواهش یک شیشه را سنگی اجابت می کند.

خمره خمره دردها را می گذارم زیر خاک
دل نترس این خمره ها روزی شرابت می کند.

زندگی بی عشق یا مردن به جرم عاشقی
قبر گاهی در دل تاریخ قابت می کند.