آیت_الله_جوادی_آملی :

آیت_الله_جوادی_آملی :

فاطمه (س) شفیع مومنان و دوستان راستین

محمد بن مسلم گوید : (از امام باقر (ع) شندیم که می فرمود : روز قیامت فاطمه (ع) توقفی در جهنم دارد.در آن روز میان دو چشم هر کس نوشته شده کافر یا مومن.آن گاه به دوستی [از دوستان ما] که دارای گناهان زیادی است فرمان می رسد به آتش برود. وقتی نزدیک جهنم می رسد، فاطمه (ع) میان دو چشم او را می خواند که (دوست دار اهل بیت) نوشته شده است. عرض می کند: الاهی و سید! مرا فاطمه و بازدارنده نامیده ای و به واسطه من هر کس مرا و فرزندان مرا دوست بدارد از آتش جهنم ممنوع کرده ای. وعده تو حق است و خلاف وعده نمی کنی. خدای سبحان پاسخ می دهد: ای فاطمه! راست گفتی. من تو را فاطمه نامیدم و به واسطه تو کسی را که به تو و فرزندانت محبت کند از آتش جهنم منع می کنم. وعده من حق است و تخلف نمی کنم. همانا من به این بنده گنه کار فرمان دادم به جهنم برود تا تو درباره او شفاعت کنی و من شفاعت تو را پذیرا شوم بدین جهت که قدر و منزلت و جایگاه تو بر فرشتگان و پیامبران و همه اهل قیامت آشکار گردد تا هر کس میان دو چشمش مومن نوشته شده آن را بخوانی و دست او را گرفته وارد بهشت گردانی [1].)

(پیوست : [1] ـ علل الشرائع جلد 1 صفحه 179)