توییت یک آرمی :
توییت یه آرمی خطاب به جاشوا منتقد جنستر و نجز فن پیچفورک که آلبوم آریرانگ رو نقد کرد:
به جاشوا مینسو کیم و پیچفورک.
جاشوای عزیز،
ما نقد شما را خوندیم و صادقانه بگیم، نقد شما یک بررسی نیست؛ بلکه بیشتر یادداشتی از روزنامه شخصی فردیه که با اصرار سعی کرده مانند یک روشنفکر متفکر به نظر برسه اما نتونسته یک سوگیری بسیار مشخص و خاص را پنهان کنه.
پروژهای را که به کاوش هویت ملی کره پرداخته، «ساده و بیذوق» خواندید، در حالی که در وسط نقد خود درباره BTS، مستقیماً به سوگیری خود اشاره کردید. و در میان تمامی نقدهایی که درباره آلبوم آریرانگ نوشته شده، شما اولین و تنها منتقدی هستید که به این سطح از حرفهای نبودن رسیدهاید. تبریک میگم!!
بدتر از آن، استدلالهای شما با هم تناقض دارن؛ از یه طرف انتقاد میکنید که آلبوم بیش از حد غربیه، و از طرف دیگر سرزنش میکنین که به اندازه کافی غربی نیست. کلماتی مانند «ساده»، «پوچ» و «بیمزه» مثل یه ریتم تکرار میشن. نه به این دلیل که درست هستن. بلکه به این دلیل که شما برای باور داشتن آنها نیاز دارید که درست باشند!
و واژهآراییهای شما هم به پروندهتان کمک نمیکند.
و آخرین و بهترین بخش نقد شما، لحن دراماتیک و نمایشیه . عبارتهایی مثل «صدای فروپاشی آنها» نه عمیق هستن و نه تحلیلی؛ بلکه نمایشی و نمایشیمحورن. شما در حال تحلیل موسیقی نیستید؛ در حال تلاش برای تجلیبخشی به یک روایت فروپاشی هستید.
برخلاف منتقدان حرفهای مانند NME و Rolling Stone که طرفداران در انتظار نظرات و بینشهای آنها درباره آلبوم مورد علاقهشان هستن، نقد شما را میتوان غیرضروری، بیمورد و یک «هیچی بزرگ» طبقهبندی کرد.
در پایان، فقط یک پیشنهاد دوستانه؛ جاشوای عزیز، همه متوجه شدیم، شما یک لیست پخش مورد علاقه دارید. آن را در اسپاتیفای خود نگه دارید، نه در یک نشریه حرفهای. این شرم آوه. متشکرم.
#کیپاپ #بیتیاس #آرمی #kpop
به جاشوا مینسو کیم و پیچفورک.
جاشوای عزیز،
ما نقد شما را خوندیم و صادقانه بگیم، نقد شما یک بررسی نیست؛ بلکه بیشتر یادداشتی از روزنامه شخصی فردیه که با اصرار سعی کرده مانند یک روشنفکر متفکر به نظر برسه اما نتونسته یک سوگیری بسیار مشخص و خاص را پنهان کنه.
پروژهای را که به کاوش هویت ملی کره پرداخته، «ساده و بیذوق» خواندید، در حالی که در وسط نقد خود درباره BTS، مستقیماً به سوگیری خود اشاره کردید. و در میان تمامی نقدهایی که درباره آلبوم آریرانگ نوشته شده، شما اولین و تنها منتقدی هستید که به این سطح از حرفهای نبودن رسیدهاید. تبریک میگم!!
بدتر از آن، استدلالهای شما با هم تناقض دارن؛ از یه طرف انتقاد میکنید که آلبوم بیش از حد غربیه، و از طرف دیگر سرزنش میکنین که به اندازه کافی غربی نیست. کلماتی مانند «ساده»، «پوچ» و «بیمزه» مثل یه ریتم تکرار میشن. نه به این دلیل که درست هستن. بلکه به این دلیل که شما برای باور داشتن آنها نیاز دارید که درست باشند!
و واژهآراییهای شما هم به پروندهتان کمک نمیکند.
و آخرین و بهترین بخش نقد شما، لحن دراماتیک و نمایشیه . عبارتهایی مثل «صدای فروپاشی آنها» نه عمیق هستن و نه تحلیلی؛ بلکه نمایشی و نمایشیمحورن. شما در حال تحلیل موسیقی نیستید؛ در حال تلاش برای تجلیبخشی به یک روایت فروپاشی هستید.
برخلاف منتقدان حرفهای مانند NME و Rolling Stone که طرفداران در انتظار نظرات و بینشهای آنها درباره آلبوم مورد علاقهشان هستن، نقد شما را میتوان غیرضروری، بیمورد و یک «هیچی بزرگ» طبقهبندی کرد.
در پایان، فقط یک پیشنهاد دوستانه؛ جاشوای عزیز، همه متوجه شدیم، شما یک لیست پخش مورد علاقه دارید. آن را در اسپاتیفای خود نگه دارید، نه در یک نشریه حرفهای. این شرم آوه. متشکرم.
#کیپاپ #بیتیاس #آرمی #kpop
- ۵۵۵
- ۰۴ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط