در آن میانه باید دانست که تشبیه عاشق به پروانه بیراه نیست

در آن میانه باید دانست که تشبیه عاشق به پروانه بیراه نیست.

باید فهمید که غلط نیست اینکه می گویند بسوز و بساز.

ساختن جز با سوختن بدست نمی آید.

باید فهمید که دوست داشتن درست مثل قلیان است. معشوق برای کام خود، هوا را می کشد و تو، در این خلایی که بوجود می آید راهی نداری که درست مثل ذغال باید هوای اطرافت را بکشی و بسوزی تا دود به ریه او برسد و بشود، آنچه که باید شود.

در آن میانه باید فهمید حال ذغال را که شکایتی ندارد از این سوختن چون او را برای سوخته شدن آفریده اند ولی البته می شود آن چنان سوخت، که معشوق، درست مثل ما، هر جا که باشد، هر شب کار و کاسبی را ول کند و بیاید بنشیند پای قلیان.

پس هنر، سوختن نیست چگونه سوختن است و ذغال های ریشه دار جنگلی خوب می دانند چگونه سوختن را نه این هایی که در کارخانه می سازند و اگر چه می سوزند ولی نه کامی به معشوق می دهند و نه خانه عاشق را آباد می کنند.


پ.ن:شعله ی آتش عشقم منگر بر رخ زردم
همه اشکم همه آهم همه سوزم همه دردم