داستان غمناکیه:'(

داستان غمناکیه:'(
بخونید پشیمون نمی شید

اسمم ﻣﻬﺪی ٢٨ ﺳﺎﻟﻤﻪ ﻭ ﺷﻐﻠﻢ ﺑﻨﺎیی ﻫﺴﺖ
٢ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩم
ﻣﺴﺘﺄﺟﺮ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺷﻬﺮﻡ ﮐﻤﺒﻮﺩ ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪﻡ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﻳﺎ ﻭﺍضح تر ﺑﮕﻢ ﺷﺪﻡ ﻫﻤّﺎﻝ،
ﭼﻮﻥ اصلا ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺧﺎﻧﻮﻣﻢ ﺍﻭﻝ ﺯندگی ﺑﺎ ﻓﻘﺮ ﺭﻭﺑﻪ ﺭﻭ ﺑﺸﻪ ...

یه رﻭﺯ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﺯﻧﻢ ﺯﻧﮓ ﺯﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘﺮسی بهم ﮔﻔﺖ : ﮔﻮﺷﻴﻢ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺳﻮﺧﺖ ﺍﻻﻥ ﺩﻳﮕﻪ ﮔﻮﺷﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻣﻨﻢ ﺯﻭﺩ ﺑﺮﺍﺵ ﭘﻮﻝ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻡ ﺗﺎ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻮشی ﺑﺨﺮﻩ ...
ﭘﺴﺮﺍیی ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺍی ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﻻﻳﻦ حرف میزدن
ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮﻫﻢ ﻻﻳﻨﺘﻮ نصب ﮐﻦ ، ﺗﻮﺵ ﭘﺮﻩ ﺩﺧﺘﺮﻩ
ﻭلی ﻳﺎﺩ ﺯﻧﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻭ ﺑﻴﺨﻴﺎﻝ ﺷﺪﻡ ﻭلی ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﻭﺳﺘﺎﻡ ﻻﻳﻨﻮ ﻭﺍﺳﻢ ﻧﺼﺐ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻡ ﺍﻭﻧﺎ ﻣﻴﮕﻦ ﻣﻴﺨﻨﺪﻥ ﻧﮕﺎهی ﺑﻪ ﻻینم ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﺗﺼﻮﻳﺮﻩ ﻓﺮﺟﺎمی ﺩﻳﺪﻡ
" ﻋﮑﺲ ﺯﻧﻢ " ﮐﻪ ﺗﻮ ﻻﻳﻦ ﺑﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﻂ ﺩﻳﮕﻢ ﺍﺩﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﭘﺴﺘﺎﺷﻮ ﻻﻳﮏ ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ
ﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ یه ﺭﻭﺯ ﺗﻮ ﭘﺴﺘﺶ ﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﺍ ﻭﻟﻨﺘﺎﻳﻨﻪ ﻧﻤﻴﺪﻭﻧﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﻋﺸﻘﻢ چی ﺑﺨﺮﻡ
ﻣﻨﻢ ﻭﺍﺳﺶ ﮐﺎﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ :
ﺍﻭﻥ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻫﻤﻴﻨﺠﻮﺭ ﮐﻪ هستی ﻣﻴﺨﻮﺍﺩ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺘﻪ
ﺑﻬﻢ ﺧﻨﺪﻳﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﻣﺮسی
خیلی ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﻼ ﮐﺒﻮﺩﻳﻬﺎﻳﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﻭ ﮐﻮﺑﻴﺪگی ﺑﺪﻧﻤﻮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻡ
ﻓﺮﺩﺍﺵ ﺑﻬﻢ ﺯﻧﮕﻴﺪ ﻭ ﺍﺯﻡ ﭘﻮﻝ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻣﻨﻢ ﻭﺍﺳﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻡ ﻭ خیلی ﮐﻨﺠﮑﺎﻭ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ چی ﻣﻴﺨﻮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻡ بخره
ﺭﻭﺯﻩ ﻭﻟﻨﺘﺎﻳﻦ ﺭﺳﻴﺪ
ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎلی ﻻﻳﻨﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻮ ﭘﺴﺘﺶ
ﻋﮑﺲ ﻳﻪ ﭘﺴﺮﻭ ﺩﻳﺪﻡ ﺑﺎ ﻳﮏ ﮐُﺘﻪ ﻗﻬﻮﻩ ای ﮐﻪ ﺯﻳﺮﺵ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ بود ؛
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻘﻤﻪ، کتی ﮐﻪ ﻭﺍﺳﺶ ﺧﺮﻳﺪﻡ ﻗﺸﻨﮕﻪ؟
ﻣﻨﻢ ﺭﻓﺘﻢ پی ﻭﻳﺶ ﻳﻪ ﻋﮑﺲ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮﻳﻢ ﮔﺮﻓﺘﻤﻮ ﻧﻮﺷﺘﻢ :
ﻋﺸﻘﻢ ﻋﺸﻘﻪ ﺟﺪﻳﺪﺕ ﻣﺒﺎﺭک