(شِکوِه)

(شِکوِه)
همچو شمعی سوختم درشعرِآئینیّ خود+
لیکن ازاین سوختن هرگزپشیمان نیستم+++
خرفه پوشانِ ریائی را نظربرشعرنیست+
دیگرازابن دردها سردرگریبان نیستم+++
همچو حافظ خرقه راانداختم ازدوشِ خود+
زیرِ پتکِ ناکسان,دیگرچوسندان نیستم+++
من مسلمانم ولی درکذب وریب واختلاس+
دررکابِ دیو وشیّادان وشیطان نیستم+++
گوشه ی عُزلت گزیدم بعدازاین خودباوری+
نردبانِ عده ای مزدور و ناذان.
نیستم+++
ای عظیم این عهدرابستم چوباافکارِ خویش+
بنده ای جز بنده ی آن حیّ سبحان نیستم++++++++++++++++++