قفس

آیا دگر گذر گاهی نیست که بتوان از آن گذشت

آیا باید همانطور یخ زده با دستانی سرد.

چشمانی خیس

دلی شکسته در دریای یاس

ماند و در خود شکست

آیا نمیشود یک راه دیگر ساخت و بسویش تاخت

آیا دگر نمیشود از این راه زندگی نرفت

راهی که روزگار ما را وادار کرد به رفتن در آن

روزگار چون رودست

رودی خشمگین

که در سر راه هر چه بیند برد

مانده ام سرگردان

که رود مرا با خود به کجا برد

آیا دگر گذرگاهی نیست که بتوان از آن گذشت

در مقابل ستم ایستاد

که دگر نباشیم چون برگی خشک در باد

خواهم شکنم

سد ظلم
خواهم ببندم

سیل اشک

خواهم بسازم

گذرگاهی دگر

اما چگونه

با دستی تھی



وجودی له شده در نیستی

بدیدم که در دور گذرگاهی بر من باز شد دویدم با شوق سوی آن

او لبخند زد بر من

و مرا در آغوش کشید با محبت

اغوشش گرم و سبز چون برگ

به مرامت نازم

بازم تو گذرگاه مرگ
دیدگاه ها (۰)

روزگارا ! رهایت میکنم...

ناخودآگاه شنیدم امروزکه کسی با دگری گفت آرامتا خدا هست دگر غ...

چرا بعضی ها همه چی دارند؟همه ما انسان ها آرزوی داشتن یک زندگ...

و من میبینمش استاده آن سوتر بغل بگشوده من را سوی خود میخواند...

کاش می دانستی بعد از آن دعوت زیبا، به ملاقات خودت من چه حالی...

صرف شام با زنی دیگر-یکی از بهترین متن های که خواندم -روزی هم...

سلام دوستان عزیز لطف کنید وقت بزارید حتما بخونید خواهش میکنم...

#هفت_خوان_اسفندیار#شاهنامه#خوان_اولخوان اول کشتن اسفندیار دو...

صرف شام با زنی دیگر-یکی از بهترین متن های که خواندم -روزی هم...

#شاهنامه #۱۲۴ #نوشیروان‍ خشم کسری از بوذرجمهرروزی کسری برای ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط