قفس
آیا دگر گذر گاهی نیست که بتوان از آن گذشت
آیا باید همانطور یخ زده با دستانی سرد.
چشمانی خیس
دلی شکسته در دریای یاس
ماند و در خود شکست
آیا نمیشود یک راه دیگر ساخت و بسویش تاخت
آیا دگر نمیشود از این راه زندگی نرفت
راهی که روزگار ما را وادار کرد به رفتن در آن
روزگار چون رودست
رودی خشمگین
که در سر راه هر چه بیند برد
مانده ام سرگردان
که رود مرا با خود به کجا برد
آیا دگر گذرگاهی نیست که بتوان از آن گذشت
در مقابل ستم ایستاد
که دگر نباشیم چون برگی خشک در باد
خواهم شکنم
سد ظلم
خواهم ببندم
سیل اشک
خواهم بسازم
گذرگاهی دگر
اما چگونه
با دستی تھی
وجودی له شده در نیستی
بدیدم که در دور گذرگاهی بر من باز شد دویدم با شوق سوی آن
او لبخند زد بر من
و مرا در آغوش کشید با محبت
اغوشش گرم و سبز چون برگ
به مرامت نازم
بازم تو گذرگاه مرگ
آیا باید همانطور یخ زده با دستانی سرد.
چشمانی خیس
دلی شکسته در دریای یاس
ماند و در خود شکست
آیا نمیشود یک راه دیگر ساخت و بسویش تاخت
آیا دگر نمیشود از این راه زندگی نرفت
راهی که روزگار ما را وادار کرد به رفتن در آن
روزگار چون رودست
رودی خشمگین
که در سر راه هر چه بیند برد
مانده ام سرگردان
که رود مرا با خود به کجا برد
آیا دگر گذرگاهی نیست که بتوان از آن گذشت
در مقابل ستم ایستاد
که دگر نباشیم چون برگی خشک در باد
خواهم شکنم
سد ظلم
خواهم ببندم
سیل اشک
خواهم بسازم
گذرگاهی دگر
اما چگونه
با دستی تھی
وجودی له شده در نیستی
بدیدم که در دور گذرگاهی بر من باز شد دویدم با شوق سوی آن
او لبخند زد بر من
و مرا در آغوش کشید با محبت
اغوشش گرم و سبز چون برگ
به مرامت نازم
بازم تو گذرگاه مرگ
- ۱.۴k
- ۱۱ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط