دانش نجوم و ستاره‌شناسی از دوران باستان در بین ایرانیان ر

دانش نجوم و ستاره‌شناسی از دوران باستان در بین ایرانیان رواج داشت


ایرانیان اجرام آسمانی را به خوبی می‌شناختند و در متون خود بارها از سیارات دیگر منظومه شمسی اسم آورده‌اند.

برای نمونه، فردوسی می‌گوید:
شبی چون شبح، روی شسته به قیر
نه بهرام پیدا، نه کیوان، نه تیر


نام‌های سیاره‌ها در زبان پارسی:
تیر 👈 عطارد
ناهید 👈 زهره
بهرام 👈 مریخ
کیوان 👈 زحل
هرمز 👈 مشتری


این نام‌ها از ایران باستان باقی موندند. برای دو سیاره اورانوس و نپتون، معادل فارسی نداریم چون در آن زمان این دو ناشناخته بودند.