اِی بِکر تَرین بِرکه ! هلا سوره یِ صافی!

اِی بِکر تَرین بِرکه ! هلا سوره یِ صافی!
پَرهیز کُن از این هَمه پرهیزِ اِضافی!
داغی بِزن از بوسه به پیشانیِ سَردم
بدنام که هستیم به اندازه یِ کافی

تلخینه یِ آمیخته با هر سُخنت را
صد شُکر ! شِکر پاشِ لبَت کرده تَلافی!
با یافتنِ چشمِ تو آرام گِرفتم
چون شاعرِ درمانده پس از کشفِ قوافی

چندیست که سَردم شُده دوراز دمِ گَرمت
بر گردنم از بوسه مگر شال ببافی