آیا شده در خلوت خود شعر بخوانی

🍃🌼
آیا شده در خلوت خود شعر بخوانی؟
قلبی بتپد بهر تو  آن را  تو ندانی؟

هرگز شده آیا به کسی عشق بورزی؟
ازشدت عشقش بشوی مست وروانی؟

آیا شده  اسمی بشود  مرهم  دردت؟
نامش ببری درد و غم از دل بِرَهانی؟

پیش آمده حرفی به دلت داشته باشی؟
خواهی  به  زبان آوری  اما  نتوانی؟

اینها همه پیش آمده بر قلب من اما
برخیزو بجنب ای هوس وشورجوانی

عشقی که بجنبد به میانسالی هرکس
بی شک بشود باعث یک جنگ جهانی

چندیست شدم شیفته چشم سیاهت
باید چه کنم از تب این عشق نهانی؟

بر پرده ی قلبم  وجبی خاک نشسته
پیش آی و بکن از دل من خانه تکانی

ای کاش  بفهمی که دگر تاب  ندارم
تا جان به تنم مانده خودت را برسانی