.ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺴﺒﯿﺢ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﺗﻮ ﻣﺮﺍ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﯼ

.ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺴﺒﯿﺢ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﺗﻮ ﻣﺮﺍ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﯼ
ﻣﺸﺖ ﺑﺮ ﻣﻬﺮﻩ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﭘﯿﭽﺎﻧﺪﯼ
ﻣﻬﺮ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻮ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻋﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﻭﺭ ﺯﺩﯼ ﺫﻫﻦ ﻣﺮﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﯼ
ﺫﮐﺮﻫﺎ ﮔﻔﺘﯽ ﻭ ﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻨﺪﯾﺪﯼ
ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﻐﻤﻪ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻣﺮﺍ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﯼ
ﺑﺮ ﻟﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺎﺳﺖ
ﺑﺮ ﻟﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺭﻗﺼﺎﻧﺪﯼ
ﺩﺳﺖ ﻭﯾﺮﺍﻧﮕﺮ ﺗﻮ ﻋﺎﺩﺕ ﭼﺮﺧﯿﺪﻥ ﺩﺍﺷﺖ
ﻋﺎﺩﺗﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻏﻠﻂ ﭼﺮﺧﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪﯼ
ﻗﻠﺐ ﺻﺪ ﭘﺎﺭﻩ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﻩ ﺻﺪ ﺩﺍﻧﻪ ﻧﺒﻮﺩ
ﺗﻮ ﻭﻟﯽ ﮔﺸﺘﯽ ﻭ ﺍﯾﻦ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺭﺍ ﻟﺮﺯﺍﻧﺪﯼ...

تسبح تو ازخاک و ولی خاک شود
جسم من ازخاک ولی دانه تسبح شود