ﯾﮏ ﻭﻗــﺘﯽ؛

ﯾﮏ ﻭﻗــﺘﯽ؛
ﺑﺪﻓــﻬﻤﯽ ﻫﺎ
ﺁﺯﺍﺭﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ!
ﻫــﻤﻪ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺗـــﺮﺳﯿﺪﻡ؛
ﮐــﻪ
ﺁﺩﻡ ها ﺍﺷـــﺘﺒﺎﻩ ﻗــﻀﺎﻭﺗﻢ ﮐـــﻨﻨﺪ.
ﻭﻗــﺖ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺻــﺮﻑ
ﻣﯽ ﮐـــﺮﺩﻡ؛ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺿــﯿﺢ ﺩﺍﺩﻥ ﺧـــﻮﺩﻡ
ﺭﻓــﻊ ﺳﻮﺀ ﺗﻔـــﺎﻫﻢ
ﺣــﺎﻻ ﺍﻣــــﺎ...
ﻣﻮﺿــﻊ ﺍﻡ، ﺳﮑـــﻮﺕ ﺍﺳﺖ؛
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﯽ ﻣﻬـــﺮﯼ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻫﯿــﭻ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ!
ﺩﯾـــﮕﺮ،
ﻧﻪ ﺍﻧـــﺮﮊﯼ ﺗﻮﺿـــﯿﺢ ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺍﺭﻡ!
ﻧﻪ ﺣــﺘﯽ ﺣﻮﺻــﻠﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ...
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺟـــﺎﻥ ِ ﺩﻝ،
ﻣﻦ ،
ﻣﺴـــﺌﻮﻝ ﻃﺮﺯ ﻓﮑـــﺮ
ﺁﺩﻡ ﻫﺎ نيــستم .✘..
ﺑﮕـــﺬﺍﺭ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳـــتند؛
ﺑﮕــــﻮﯾند ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷــﺖ ﮐﻨــند!
من ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺑﯽ ﺩﻏــﺪﻏﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ خواهــم کــــرد....