ﺗﻤﺎﻡِ ﺍﯾﻦ ﻣﺪﺕ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ

ﺗﻤﺎﻡِ ﺍﯾﻦ ﻣﺪﺕ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﻋﺎﺷﻖِ ﻫﺮ ﺭﻫﮕﺬﺭﯼ ک ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﺸﻮﻡ
ﻭ ﻫﯿﭻ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺳﺮﻡ ﻧﭙﺮﻭﺭﺍﻧﻢ
ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﻧُﮏِ ﺯﺑﺎﻧﻢ ﺑﻨﺸﺎﻧﻢ
ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ
ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺑﮕﻮﯾﻢ :
ﺭﺍﺳﺘﯽ ! ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ
ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﮐﻨﻢ
ﻭ ﻫﺮ ﺗﮑﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ
ﺟﺎﯾﯽ ﺟﺎﯼ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ !
ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ؟
ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﻧﻐﻤﻪ ﯼ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺭﺍ
ﺩﻭﺭ ﺗﺎ ﺩﻭﺭِ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ
ﺭﻗﺼﺎﻥ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﻢ
ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ... ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﻮ !
ک ﻫﺮﮐﻪ ﻫﻢ ک ﺁﻣﺪ
ب ﺣﺮﻣﺖِ ﺟﺎﯼِ ﭘﺎﯼِ ﺗﻮ
ﺑﺮ ﺭﻭﯼِ ﭼﺸﻤﺎﻥِ ﻣﻨﺘﻈﺮِ ﻣﻦ
ﺳﺮ ﺧﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ب ﺍﺩﺍﯼِ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻧﻤﺎﻧﺪ !
ﻧﻪ ک ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻤﺎﻧﺪ ن !
ﺗﻮ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﯽ
ﺑﺲ ک ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺯﺑﺎﻥ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻧﻤﯽ ﺁﻣﺪ ﭼﻨﺪ ﮐﻼﻡِ ﺩﻟﺒﺮﺍﻧﻪ !
ﺗﻤﺎﻡِ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﻧﻤﺎﻧﻢ
ﺍﻣﺎ ﻣﺎﻧﺪﻡ
نَ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺎﯼِ ﺗﻮ
ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪﻡ
ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻧﯿﺎﻣﺪﯼ
ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ
ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺍﻟﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻫﺮﺛﺎﻧﯿﻪ
ﺩﻝ ﺭﺍ ﺣﺮﺍﺝِ ﻫﺮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﻧﮑﺮﺩ....