درووود

درووود

دا تونی دار و ندارم، دا تونی باغ بهارم
دا همه راز وجودم، دا امید روزگارم

دا بگو تا کی بنالم
دا بکن شیرت حلالم

رنگ گل رنگ تیاته، چشمه چی مهر و صفاته
دا بگو تا مو بخونم، جونم آرنگ صداته

دا دلت چه مهربونه، رنگ باغ آسمونه
گرمی افتو تیاته، مه ز تو داره نشونه

سایه ی صحو و پسینم، دا امید آخرینم
دیدن تو آرمونم، دا بهار دلنشینم

دا لالائیات به گوشم، هنی تا هنی ایاهه
هر فک که تونه نبینم روزگار مو سیاهه