برای دولت اسلامی (نگاه)_ ادامه _ روزنامه کيهان1400/03/24
برای دولت اسلامی (نگاه) _ ادامه _ روزنامه کيهان1400/03/24
برای دولت اسلامی (نگاه)
انقلاب اسلامی از آغاز تشکیل جمهوری اسلامی همه گونه تفکری را به خود دید و انقلابیون تحمل و مدیریت کردند و هزینه پرداختند. از بنی‌صدر گرفته تا بنی کدخدا همه آمدند و بر سفره مهربان انقلاب بیش از آنچه سهمشان بود خوردند و حتی غارت کردند و نمکدان شکستند و باز هم انقلابیون، غصه به دل پیچاندند تا دیگران ندانند که کشور دست نامحرمانِ نااهل افتاده است. آنها که بیش از همه خورده بودند و از فرصتهای عمومی برای خود و آقازاده‌های بی‌عار و هنر خود سوءاستفاده کرده بودند، بیش از همه صدا بلند می‌کردند و دروغ می‌گفتند و توهین می‌کردند و تهمت می‌زدند. آنچه خود مسبب و مقصرش بودند را به فرزندان انقلاب نسبت دادند و باز هم صبر و باز هم صبر و باز هم صبری که شاید وقیحان و سخیفان را متنبه کند که نکرد.
انتخابات 1400 به این دلیل مهم‌تر است که دولت ناکارآمد یازدهم و دوازدهم کارد را به استخوان رسانده و نصاب بی‌تدبیری و ناتوانی را به نام خود ثبت کرده که این تنها از غربزدگان لیبرال برمی‌آید. فرصت سوزی‌های عجیبی که در دو دولت اخیر انجام شد بی‌سابقه است و خیانت بزرگ اعتدالیون اصلاح‌طلب بیش از آنکه به مردم باشد به تاریخ کشور است. دولتی که با « زبان دنیا را بلدیم » منتقدان را با بی‌ادبانه‌ترین تعابیر به جهنم حواله می‌داد، بهترین فرصت فراهم شده برای مذاکره را به بدترین شیوه تباه کرد. اعتماد عمومی را بی‌رحمانه پیش پای مفسدان و نجومی بگیران مفتخور و وابستگان فاسد و مدیران نالایق، سوزاند. بورس یک نمونه از این خروار است. پشتوانه آراء عمومی را با بی‌مسئولیتی به گونه‌ای به آتش کشید که مردمِ پرشور را در انتخابات 1400 دچار افسردگی سیاسی کرد. با بی‌کفایتی چنان خدمتی به دشمنان کرد که به گفته آقای روحانی دشمنان از حمله نظامی به ایران منصرف شدند و در حقیقت بی‌نیاز شدند.
اینها گوشه‌ای از کارنامه دولتی است که با بی‌کفایتی در کنار معاهده به درد نخور برجام، در تاریخ ماندگار شد. و مردم ماندند با حسرتی از انتخاب‌اشتباه و اعتماد به کاسبان دروغ و به تاجران ریا. مردم ماندند با سفره کوچک شده و بازار بی‌رونق و تورم افسار گسیخته و نقدینگی افسانه‌ای و فُردوی خاموش و صنعت خاک اندود و اعتماد از دست رفته و امید پراکنده و فقر فزاینده و خرابیهای به جا مانده از حمله مغولانِ لیبرال به کشوری که به گفته دوستان عالم و دشمنان عاقل، در آستانه جهشی فوق‌العاده بود و اگر متوقف نمی‌شد می‌توانست مردم را به رفاه و پیشرفتی برساند که هرگز دست دشمنان برای به هم زدن آرامشش به آنجا نمی‌رسید. و دولت آینده باید کشور را از نو بسازد و با اقتدار به اصلاح خرابی‌ها و ویرانی‌ها بپردازد و ساختارها را محکم کند. و این همه هرگز با اعتماد مجدد به مسببان وضع موجود، میسر نمی‌شود و دیگر نباید از سوراخ غربزدگان گَزیده شد.
ادامه مطلب در پست بعدی ....
برای دولت اسلامی (نگاه)
انقلاب اسلامی از آغاز تشکیل جمهوری اسلامی همه گونه تفکری را به خود دید و انقلابیون تحمل و مدیریت کردند و هزینه پرداختند. از بنی‌صدر گرفته تا بنی کدخدا همه آمدند و بر سفره مهربان انقلاب بیش از آنچه سهمشان بود خوردند و حتی غارت کردند و نمکدان شکستند و باز هم انقلابیون، غصه به دل پیچاندند تا دیگران ندانند که کشور دست نامحرمانِ نااهل افتاده است. آنها که بیش از همه خورده بودند و از فرصتهای عمومی برای خود و آقازاده‌های بی‌عار و هنر خود سوءاستفاده کرده بودند، بیش از همه صدا بلند می‌کردند و دروغ می‌گفتند و توهین می‌کردند و تهمت می‌زدند. آنچه خود مسبب و مقصرش بودند را به فرزندان انقلاب نسبت دادند و باز هم صبر و باز هم صبر و باز هم صبری که شاید وقیحان و سخیفان را متنبه کند که نکرد.
انتخابات 1400 به این دلیل مهم‌تر است که دولت ناکارآمد یازدهم و دوازدهم کارد را به استخوان رسانده و نصاب بی‌تدبیری و ناتوانی را به نام خود ثبت کرده که این تنها از غربزدگان لیبرال برمی‌آید. فرصت سوزی‌های عجیبی که در دو دولت اخیر انجام شد بی‌سابقه است و خیانت بزرگ اعتدالیون اصلاح‌طلب بیش از آنکه به مردم باشد به تاریخ کشور است. دولتی که با « زبان دنیا را بلدیم » منتقدان را با بی‌ادبانه‌ترین تعابیر به جهنم حواله می‌داد، بهترین فرصت فراهم شده برای مذاکره را به بدترین شیوه تباه کرد. اعتماد عمومی را بی‌رحمانه پیش پای مفسدان و نجومی بگیران مفتخور و وابستگان فاسد و مدیران نالایق، سوزاند. بورس یک نمونه از این خروار است. پشتوانه آراء عمومی را با بی‌مسئولیتی به گونه‌ای به آتش کشید که مردمِ پرشور را در انتخابات 1400 دچار افسردگی سیاسی کرد. با بی‌کفایتی چنان خدمتی به دشمنان کرد که به گفته آقای روحانی دشمنان از حمله نظامی به ایران منصرف شدند و در حقیقت بی‌نیاز شدند.
اینها گوشه‌ای از کارنامه دولتی است که با بی‌کفایتی در کنار معاهده به درد نخور برجام، در تاریخ ماندگار شد. و مردم ماندند با حسرتی از انتخاب‌اشتباه و اعتماد به کاسبان دروغ و به تاجران ریا. مردم ماندند با سفره کوچک شده و بازار بی‌رونق و تورم افسار گسیخته و نقدینگی افسانه‌ای و فُردوی خاموش و صنعت خاک اندود و اعتماد از دست رفته و امید پراکنده و فقر فزاینده و خرابیهای به جا مانده از حمله مغولانِ لیبرال به کشوری که به گفته دوستان عالم و دشمنان عاقل، در آستانه جهشی فوق‌العاده بود و اگر متوقف نمی‌شد می‌توانست مردم را به رفاه و پیشرفتی برساند که هرگز دست دشمنان برای به هم زدن آرامشش به آنجا نمی‌رسید. و دولت آینده باید کشور را از نو بسازد و با اقتدار به اصلاح خرابی‌ها و ویرانی‌ها بپردازد و ساختارها را محکم کند. و این همه هرگز با اعتماد مجدد به مسببان وضع موجود، میسر نمی‌شود و دیگر نباید از سوراخ غربزدگان گَزیده شد.
ادامه مطلب در پست بعدی ....
- ۹۷۱
- ۲۴ خرداد ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
