لر ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ

لر ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ

ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ

ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ

ﺧﺎﺻﯽ ﻭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ

ﺷﺎﺩﯼ ﻫﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻧﻪ ﺳﺮﻧﺎﯼ ﯾﮏ ﺗﻮﺷﻤﺎﻝ ﻣﯿﺮﯾﺰﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ

ﺟﺎﺭﯼ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ چشمه بلقیس و کوه گل و چشمه میشی

ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﺖ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﯼ ﺧﻨﯿﺎﮔﺮ ﺳﺎﺯ ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﺩﺭ ﻣﯿﺂﯾﻨﺪ

ﺁﺭﯼ ...

لر ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﯽ

ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺑﺮﺗﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ

ﺗﻮ ﭼﯿﺰﺍﻫﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ !

ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﺷﻌﺮ ﺩﺍﺭﯼ ، ﺯﺑﺎﻥ ﺩﺍﺭﯼ ، ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻭ ﻣﻠﻮﺩﯼ ﺩﺍﺭﯼ

ﺭﻗﺺ ﻭ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺩﺍﺭﯼ ، ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﺧﺮﺩﻩ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﺍﺭﯼ

ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺳﻤﯽ ﮐﺸﻮﺭﺕ ﺿﺮﺏ ﺍﻟﻤﺜﻞ ﺩﺍﺭﯼ !

ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺩﺍﺭﯼ ، ﺗﺮﺍﮊﺩﯼ ﻋﺸﻘﯽ.. خیری و محخان داری

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ ﮔﻠﻮﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺳﻌﺪﻫﺎ ﻭ ﺍﺑﻮﻟﻘﺎﺳﻢ ﻫﺎ ﻭ ﻋﻠﯿﻤﺮﺩﺍﻥ ﻫﺎ ﺩﺍﺭﯼ ، ﺗﻮ ﻓﺘﺢ ﺗﻬﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﯼ،ﺁﺭﯾﻮﺑﺮﺯﻥ ﺩﺍﺭﯼ

لر ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ، ﻫﺰﺍﺭ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻔﺘﺨﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺍﺭﯼ

لر ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺮﺍﯼ هم تبارت ﺟﮏ ﻧﻤﯿﺴﺎﺯﯼ ،
ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ " ﺧﻮﻣﻮﻧﯽ " ﺭا ﺍﺳﺘﺎﺗﻮﺱ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ ﺍﻏﯿﺎﺭ ﺑﺨﻨﺪﻧﺪ،
آن هایی ﮐﻪ به توﻣﯿﺨﻨﺪﺩ ، ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺭﺍﺣﺖ ﭘﺸﺖ ﺟﮏ ﻫﺎﯾﺖ ﻣﯿﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ ...

ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﻟﯿﻞ ، ﺩﻟﯿﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺍﺭﯼ

ﺩﺭﻭﺩ ﺑﺮ هم تباران لرم ...