نوروز بمانید

نوروز بمانید
که ایّام شمایید!
آغاز شمایید و
سرانجام شمایید!
آن صبح نخستین بهاری که ز شادی
می آورد از چلچله پیغام، شمایید!

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار
آن گنبد گردننده ی آرام شمایید!
خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،

خورشید شما،
عشق شما،
بام شمایید!
نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟
اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید!
عشق از نفس گرم شما تازه کند جان
افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید!
هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق،
هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید!
امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست
در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید!

گیرم که سحر رفته و
شب دور و دراز است،
در کوچه ی خاموش زمان،
گام شمایید

ایّام
ز دیدار شمایند مبارک
نوروز بمانید
که ایّام شمایید!

سال_نو_پیشاپیش_مبارک_باد