2/اشارات علمی اعجاز آمیز قرآن:

2/اشارات علمی اعجاز آمیز قرآن:
1. نیروی جاذبه:
«اللَّهُ الَّذِی رَفَعَ السَّماواتِ بِغَیْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها» (رعد/ 2)
«او خدایی است که آسمان‏ها را بدون ستون دیدنی آفرید.»
این نکته در دو آیه قرآن (رعد/ 2 و لقمان/ 10) بیان شده که خدا آسمان‏ها را بدون ستون دیدنی برافراشته و آفریده است.
برخی دانشمندان و مفسران آیات فوق را اشاره به نیروی جاذبه و اعجاز علمی قرآن دانسته‏اند، چرا که نیروی جاذبه توسط ابو ریحان بیرونی (440 ق) و طبق مشهور توسط نیوتن (1643- 727 م) در قرن هفدهم میلادی کشف شد. پس اشاره‏ی قرآن به ستون‏های نامریی بین کرات آسمانی نوعی رازگویی علمی قرآن است.
و برخی دانشمندان نیز آیات دیگر قرآن (مرسلات/ 25 و فاطر/ 41) را اشاره‏ای به نیروی جاذبه دانسته‏اند.
با توجه به اینکه واژه‏ی «عمد» جمع و به معنای «ستون‏ها» است ممکن است نیروی جاذبه یکی از مصادیق آیه باشد. یعنی نیروها (/ ستون‏ها) ی متعدّد دیگری بین کرات آسمانی وجود داشته باشد که هنوز کشف نشده است.
البته پذیرش دلالت آیات (رعد/ 2 و لقمان/ 10) بر نیروی جاذبه متوقف بر آن است که واژه‏ی «سماوات» به معنای کرات آسمانی باشد. چون این واژه در قرآن دارای معانی متعدد (مانند: جهت بالا، جوّ زمین، کرات آسمانی، آسمان معنوی و ...) است، در اینجا می‏توان کرات آسمانی را از مصادیق آیات فوق دانست.
بنابراین می‏توان گفت: آیات (رعد/ 2 و لقمان/ 10) به نیروی جاذبه اشاره دارد و با توجه به عدم آگاهی مردم و دانشمندان عصر نزول قرآن، از نیروی جاذبه، عظمت بیانات قرآن و رازگویی و اعجاز علمی آن روشن می‏شود.
منبع: کناب پرسش های قرآنی جوانان/محمدعلی رضائی