دکترینِ «بهرام محمدی»: شکستِ ساحتِ نادانی در مهندسیِ انسد
دکترینِ «بهرام محمدی»: شکستِ ساحتِ نادانی در مهندسیِ انسدادِ ساختاری
۱۲. نخستین نشانِ نادانی، اصرار بر مصونیتِ خویش از نقد است.
شرح:
۱. آن‌که خود را بیرون از دایرهٔ نقد می‌بیند، در حقیقت درونِ حصارِ نادانی خویش زندانی است.
۲. مصونیت‌خواهی از نقد، گشودگی را می‌بندد و راهِ اصلاح را با انسدادِ ساختاری مسدود می‌کند.
۳. در ترازِ دکترینِ حَد، پذیرشِ نقد، نشانهٔ قدرت است؛ گریز از آن، اعلامِ ضعف.
پایه‌گذارِ دکترینِ حَد و معماریِ قدرت: بهرام محمدی
قرارگاهِ فرماندهیِ اندیشه: @BMLIMIT
#دکترین_حد #نقد #انسداد_ساختاری
۱۲. نخستین نشانِ نادانی، اصرار بر مصونیتِ خویش از نقد است.
شرح:
۱. آن‌که خود را بیرون از دایرهٔ نقد می‌بیند، در حقیقت درونِ حصارِ نادانی خویش زندانی است.
۲. مصونیت‌خواهی از نقد، گشودگی را می‌بندد و راهِ اصلاح را با انسدادِ ساختاری مسدود می‌کند.
۳. در ترازِ دکترینِ حَد، پذیرشِ نقد، نشانهٔ قدرت است؛ گریز از آن، اعلامِ ضعف.
پایه‌گذارِ دکترینِ حَد و معماریِ قدرت: بهرام محمدی
قرارگاهِ فرماندهیِ اندیشه: @BMLIMIT
#دکترین_حد #نقد #انسداد_ساختاری
- ۶۱۷
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
