ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﺩ

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﺩ
ﺣﯿﻒ

ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻣﺤﺎﻟﻪ ﺑﯿﺎﺩ ﯾﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺭﻭﺯﺍﯼ ﺑﺪ
ﺣﯿﻒ

ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩ
ﺣﯿﻒ

ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ ﺍﮔﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺍﻣﺎ ﻧﻤﻮﻧﺪ
ﺣﯿﻒ

ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺑﻤﯿﺮﻩ ﻧﻤﯿﮕﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﻭ ﮔﻔﺖ
ﺭﻓﺖ

ﻧﺎ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺭﻭﯾﺎﺕ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺎﻓﺖ
ﺭﻓﺖ

ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻧﻤﯿﺮﻩ ﻧﻤﯿﮕﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﻭ ﮔﻔﺖ
ﺭﻓﺖ

ﺗﺎ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﺕ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺎﻓﺖ
ﺭﻓﺖ

ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﻪ ﺩﻝ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺮﺍﻡ ﻧﺰﺍﺷﺖ
ﺣﯿﻒ

ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻮﺍﺵ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺩﻭﺳﻢ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺣﯿﻒ

ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻤﯿﮕﻔﺖ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﺣﯿﻒ

ﺷﺎﯾﺪ ﺩﻟﺶ ﺭﻭ ﯾﮑﯽ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﺣﯿﻒ
ﺣﯿﻒ

ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺑﻤﯿﺮﻩ ﻧﻤﯿﮕﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﻭ ﮔﻔﺖ
ﺭﻓﺖ

تا ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺭﻭﯾﺎﺕ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺎﻓﺖ
ﺭﻓﺖ

ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻧﻤﯿﺮﻩ ﻧﻤﯿﮕﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﻭ ﮔﻔﺖ
ﺭﻓﺖ
ﺗﺎ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﺕ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺎﻓﺖ
ﺭﻓﺖ