یبم

ﮐﻼﻍ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻧﻤﯿﮕﺬﺍﺭﺩ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﻡ ﻟﻮ ﻧﺮﻭﺩ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺘﺮﺳﮏ ﻫﺎ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻏﺮیبم...
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺩﺍ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ...
ﺁﺩﻣﮏ ﻫﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ ﻭﻣﯿﺮﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺧﺪﺍﻧﮕﻬﺪﺍﺭ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ...
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎiﺭ ﻋﺘﯿﻘﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﺧﻮﺏ ﮐﻢ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﺷﻮﻩ ﺩﺍﺩ...
ﻗﻠﻢ ﺣﺮﻣﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺍﻻ بعضی ﺣﺮﻓﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﻣﯿﺰﺩﻡ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﺑﺎ ﯾﮏ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺩﺍﻍ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﻋﻤﻖ ﺩﺭﺩ ﯾﮏ ﺑﯽ ﺧﺎﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺣﺲ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ...
ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺧﯿﺎﻝ ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﯾﮑﺮﻭﺯﯼ ﺭﻓﺘﻨﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺧﺎﮎ ﺳﺮﺩ...
ﮐﺎﺵ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻧﯿﺎ ﺍﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ...