قطره قطره اگر چ اب شدیم

قطره قطره اگر چ اب شدیم
ابر بودیم و افتاب شدیم
ساخت مارا همنکه میپنداشت
ب یکی جرعه اش خراب شدیم
رنگ سال گذشته را دارد
همه ی لحظه های امسالم
365.حسرت را
همچنان میکشم بدنبالم
قهوه ات را بنوش باور کن
من ب فنجان تو نمیگنجم
دیده ام در جهان نما چشمی
ک ب تکرار میکشد فالم
یکنفر از غبار می اید
مژده تازه تو تکراریست
یک نفر از غبار امد و زد
زخم هایی همیشه بر بالم
باز در جمع نگفته ی از داد
حال وروزی نگفتنی دارم
هم نمیدانم از چ میخندم
هم نمیدانم از چ مینالم
راستی در هوای شرجیم
دیدن دوستان تماشاییست
به هر دینی قسم
نمیدانم چ بگویم
دوستانی عمیق امده اند
دوستانی که غرقشان شده ام
میوه های رسیده ای که هنوز
من ب باغ کمالشان کالم
چندیست شعر هایم را
جز برای خودم نمیخوانم
شاید از بس صدایشان زده ام
دوست دارند دوستان ، لالم
تنهاییم را با تو قسمت میکنم
سهم کمی نیست
گسترده تر از عالم تنهایی من
عالمی نیستتتتتتتتتتتتتتتتتتت
غم انقدر دارم که میخواهم
تمام فصل هارا
بر سفره رنگین خود بنشانمت
بنشین ، غمی نیست
بر من مگیر این خود ستایی را
ک بی شک تنهاتر از من
در زمین و اسمانت ادمی نیست
لبریزی از گفتن ولی
در هیچ سویت محرمی نیستتتتت
شاید برای من ک همزاد کویرم همدمی نیست
شاید. و. با. شاید. هزاران. شاید. دیگر
اگر چه اینک به گوش انتظارم
جز صدای مبهمی نیستتتتتتتت....!!!!