داستان/ لئوناردو داوینچی و تابلوی شام آخر
داستان/ لئوناردو داوینچی و تابلوی شام آخر
راسخون/ لئوناردو داوینچی هنگام کشیدن تابلوی شام آخر مشکل بزرگی شد: میبایست نیکی را به شکل عیسی و بدی را به شکل یهودا، از یاران مسیح که هنگام شام تصمیم گرفت به او خیانت کند، تصویر میکرد. کار را نیمه تمام کرد تا مدلهای آرمانیش را پیدا کند.
روزی در یک مراسم همسرایی، تصویر کامل مسیح را در چهره یکی از آن جوانان همسرایی یافت. جوان را به کارگاهش دعوت کرد و از چهرهاش اتودها و طرحهایی برداشت.
سه سال گذشت . تابلو شام آخر تقریبأ تمام شده بود؛ اما داوینچی هنوز برای یهودا مدل مناسبی پیدا نکرده بود. کاردینال مسئول کلیسا کم کم به او فشار می آورد که نقاشی دیواری را زودتر تمام کند.
نقاش پس از روزها جستجو، جوان شکسته و ژنده پوش و مستی را در جوی آبی یافت. به زحمت از دستیارانش خواست او را تا کلیسا بیاورند، چون دیگر فرصتی برای طرح برداشتن نداشت.
گدا را که درستفهمید چه خبر است، به کلیسا آوردند: دستیاران سرپا نگاهاش بود و در همان وضع، داوینچی از خطوط بیتقوایی، گناه و خودپرستی که به خوبی آن چهره نقش بسته بود، نسخه برداشت.
وقتی کارش تمام شد، گدا، که دیگر مستی کمی از سرش پریده بود، چشمهایش را باز کرد و نقاشی پیش رویش را دید و با آمیزهای شگفتانگیز بود و گفت: «من این تابلو را قبل از دیدهام! »
داوینچی با تعجب پرسید: «کی؟»
سه سال قبل، پیش از آن همه چیزم را از دست بدهم . موقعیتی که در یک گروه همسرایی آواز میخواندم، زندگی پر رویایی و هنرمندی از من دعوت کرد تا مدل نقاشی چهره عیسی شوم !!!!»
راسخون/ لئوناردو داوینچی هنگام کشیدن تابلوی شام آخر مشکل بزرگی شد: میبایست نیکی را به شکل عیسی و بدی را به شکل یهودا، از یاران مسیح که هنگام شام تصمیم گرفت به او خیانت کند، تصویر میکرد. کار را نیمه تمام کرد تا مدلهای آرمانیش را پیدا کند.
روزی در یک مراسم همسرایی، تصویر کامل مسیح را در چهره یکی از آن جوانان همسرایی یافت. جوان را به کارگاهش دعوت کرد و از چهرهاش اتودها و طرحهایی برداشت.
سه سال گذشت . تابلو شام آخر تقریبأ تمام شده بود؛ اما داوینچی هنوز برای یهودا مدل مناسبی پیدا نکرده بود. کاردینال مسئول کلیسا کم کم به او فشار می آورد که نقاشی دیواری را زودتر تمام کند.
نقاش پس از روزها جستجو، جوان شکسته و ژنده پوش و مستی را در جوی آبی یافت. به زحمت از دستیارانش خواست او را تا کلیسا بیاورند، چون دیگر فرصتی برای طرح برداشتن نداشت.
گدا را که درستفهمید چه خبر است، به کلیسا آوردند: دستیاران سرپا نگاهاش بود و در همان وضع، داوینچی از خطوط بیتقوایی، گناه و خودپرستی که به خوبی آن چهره نقش بسته بود، نسخه برداشت.
وقتی کارش تمام شد، گدا، که دیگر مستی کمی از سرش پریده بود، چشمهایش را باز کرد و نقاشی پیش رویش را دید و با آمیزهای شگفتانگیز بود و گفت: «من این تابلو را قبل از دیدهام! »
داوینچی با تعجب پرسید: «کی؟»
سه سال قبل، پیش از آن همه چیزم را از دست بدهم . موقعیتی که در یک گروه همسرایی آواز میخواندم، زندگی پر رویایی و هنرمندی از من دعوت کرد تا مدل نقاشی چهره عیسی شوم !!!!»
- ۶۰۵
- ۱۹ شهریور ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط