ﻣﻪ ﮔﻨﻮﻏﻮﻡ ﻣﺚِ ﺧﻮﻡ ﮔﻨﻮﻍ ﻣَﻮﺍ/ ﺁﺩﻣﯽ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﺑﯽ ﺩﺭﻭﻍ ﻣَﻮﺍ/ ﯾﻪ
ﻣﻪ ﮔﻨﻮﻏﻮﻡ ﻣﺚِ ﺧﻮﻡ ﮔﻨﻮﻍ ﻣَﻮﺍ/ ﺁﺩﻣﯽ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﺑﯽ ﺩﺭﻭﻍ ﻣَﻮﺍ/ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﻣﺜﻞ ﭼﻮﮐﻠﮏ/ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﺪ ﻧﺒﻮ ﺩﻭﺯ ﻭ ﮐﻠﮏ/ ﻏﻢ ﻋﺸﻘﯽ ﺗﻮ ﭼﺸﻮﺵ ﻭﻟﻮ ﺑَﺸِﺖ/ ﻣﺚ ﮐﻮﻫﯽ ﭘﺮ ﻏﺮﻭﺭ ﮔﻨﻮ ﺑَﺸِﺖ/ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺩﻟﺶ ﺧﺪﺍ ﺑَﺸِﺖ/ ﺗﻮ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﻮﻭﻧِﺶ ﺻﺪﺍ ﺑَﺸِﺖ/ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﺰﻧﻪ /ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﻮﻥِ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺰﻧﻪ/ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﭽﻪ،ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﺮ ﺑَﺸِﺖ/ ﻣﺚِ ﺩﺳﺘﻮﻥِ ﺧﻮﺩﻭﻡ ﻓﻘﯿﺮ ﺑَََﺸِﺖ/ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﭘﯿﺸﻪ ﺑُﮑُﻨﺖ/ ﺗﻮﯼ ﺟﻮﻥِ ﻣﺮﺩﻭﻣﻮﻥ ﺭﯾﺸﻪ ﺑُﮑُﻨﺖ/....
- ۳۱۱
- ۱۱ شهریور ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
