فقط وقتی بگویید دوستت دارم ، که دوستش داشته باشید...

فقط وقتی بگویید دوستت دارم ، که دوستش داشته باشید...
که بپذیرید باقی زندگیتان را کنارش بگذرانید...
به همه نشانش بدهید...
دستش را بگیرید و دنیا را بگردید...
وقتی که تک تک سلول های جسمتان فریاد بزند... که چشمانتان ، لبریز از عشق باشد.
که حاضر باشید جان را فدایش کنید.
فقط وقتی بگویید دوستت دارم که آماده باشید و نه تنها...
که بالغ و متفکر و بزرگ شده باشید.
همین دو کلمه ساده، خروارها تعهد و مسئولیت دارد.
فقط وقتی بگویید دوستت دارم که معنایش را بدانید.
معنای خودتان و معنای زندگیتان...
و فقط به کسی بگویید دوستت دارم که بودن کنارش، با ارزش تر از تنها بودن باشد...
وگرنه این دوستت دارم، بوی تلخ تنهایی و جدایی میدهد...

تنهایی را ارزان نفروشید به لبخندی، به نگاهی، به حرفی...