رمان

ا.ت: چرا این سوال رو میپرسی؟

هری: چ...چون

ا.ت:بگو

هری: چون برام مهمی

منظورت اینکه .....

هری حرفش رو قطع کرد

هری: اره .. اره

هری: قبلا هم گفتم ....اصلا یادت بود (اخرش با داد)

و بعد رفت ا.ت همونجا وایستاده بود باورم نمیشد این دیگه چه کابوسیه امکان نداره اما من انتخابم رو میدونم و با عصبانیت به سمت خوابگاهم رفتم در رو قفل کردم تمام روز داشتم فکر میکردم تا کسی در زد

دراکو:ا.ت در رو باز کن

ا.ت: لطفا برو

دراکو: بهت گفتم باز کن

ا.ت: چرا تنهام نمیزاری

دراکو: نگرانتم

ا.ت : نباید باشی من ارزشش رو ندارم

دراکو چرت و پرت نگو و کاری نکن در رو بشکنم

ا.ت: باشه الان باز میکنم

در رو باز کرد

ا.ت: چیشد (با سر پایین)

دراکو؛ تو داشتی گریه میکردی؟

ا.ت: نه

دراکو: تو دروغ گفتن بعدی


ا.ت: خنده

ا.ت: باشه باشه گریه کردم خب

دراکو: برای کی

اوت: هیچکس ، برای خودم

دراکو : که اینطور باشه

ا.ت: بیا بشین

اروم اومدن نشست و دستش رو دور شونه ام
گذاشت

با احساس دستاش سرم‌ رو بالا کردم و مدتی تو‌ چشم های هم نگاه کردی بازتاب چیم هایم تو چشم هاش مثل مرزی بین اقیانوس و ساحل بود🌊

ا.ت: دراکو؟....