صفا و صمیمیت و همکاری صادقانه هشام بن الحکم و عبدالله بن
صفا و صمیمیت و همکاری صادقانه هشام بن الحکم و عبدالله بن یزید اباضی مورد اعجاب همه مردم #کوفه شده بود. این دو نفر ضرب المثل دو شریک خوب و دو همکار امین صمیمی شده بودند. این دو به شرکت یکدیگر یک مغازه خرازی داشتند، جنس خرازی می آوردند و می فروختند. تا زنده بودند میان آنها مشاجره ای رخ نداد.
چیزی که موجب شد این موضوع زبانزد عموم مردم شود و بیشتر موجب اعجاب خاص و عام گردد، این بود که این دو نفر از لحاظ عقیده مذهبی در دو قطب کاملا مخالف قرار داشتند، زیرا هشام از علما و متکلمین سرشناس شیعه امامیه و ازیاران و اصحاب خاص امام جعفر صادق (ع) و معتقد به امامت اهل بیت بود، ولی عبدالله بن یزید
از علمای اباضیه¹ بود. آنجا که پای دفاع از عقیده و مذهب بود، ایندونفر در دو جبهه کاملا مخالف قرار داشتند، ولی آنها توانسته بودند تعصبات مذهبی را در سایر شؤون زندگی دخالت ندهند و با کمال متانت کار شرکت و تجارت و کسب و معامله را به پایان برسانند. عجیبتر اینکه بسیار اتفاق میفتاد که شیعیان و شاگردان هشام
به همان مغازه میامدند و هشام اصول و مسائل تشیع را به آنها میاموخت و عبدالله از شنیدن سخنانی برخلاف عقیده مذهبی خود ناراحتی نشان نمیداد.نیز اباضیه میامدندودرجلوی چشم هشام تعلیمات مذهبی خودشان راکه غالبا علیه مذهب تشیع بود، فرا میگرفتندوهشام ناراحتی نشان نمیداد. یک روز عبدالله به هشام گفت: من وتو
بایکدیگر دوست صمیمی وهمکاریم.تومراخوب میشناسی. من میل دارم که مرابه دامادی خودت بپذیری ودخترت فاطمه را به من تزویج کنی. هشام در جواب عبدالله فقط یک جمله گفت: فاطمه موئمنه است.
عبدالله به شنیدن این جواب سکوت کردودیگر سخنی ازاین موضوع به میان نیاورد. این حادثه نیز نتوانست در دوستی آنها خللی ایجادکند.
همکاری آنها باز هم ادامه یافت و تنها مرگ بود که توانست بین آندودوست جدایی بیندازد و آنها را از هم دور سازد.
#داستان_راستان #جلد_اول داستان 51
خوانده شده در شهریور 1405
به شدت پیشنهاد میکنم بخونیدش.
#کتاب_خوب_را_خوب_بخوانیم
#هفته_وحدت
#کتاب
#کتاب_خوب
#دوست_من_کتاب
چیزی که موجب شد این موضوع زبانزد عموم مردم شود و بیشتر موجب اعجاب خاص و عام گردد، این بود که این دو نفر از لحاظ عقیده مذهبی در دو قطب کاملا مخالف قرار داشتند، زیرا هشام از علما و متکلمین سرشناس شیعه امامیه و ازیاران و اصحاب خاص امام جعفر صادق (ع) و معتقد به امامت اهل بیت بود، ولی عبدالله بن یزید
از علمای اباضیه¹ بود. آنجا که پای دفاع از عقیده و مذهب بود، ایندونفر در دو جبهه کاملا مخالف قرار داشتند، ولی آنها توانسته بودند تعصبات مذهبی را در سایر شؤون زندگی دخالت ندهند و با کمال متانت کار شرکت و تجارت و کسب و معامله را به پایان برسانند. عجیبتر اینکه بسیار اتفاق میفتاد که شیعیان و شاگردان هشام
به همان مغازه میامدند و هشام اصول و مسائل تشیع را به آنها میاموخت و عبدالله از شنیدن سخنانی برخلاف عقیده مذهبی خود ناراحتی نشان نمیداد.نیز اباضیه میامدندودرجلوی چشم هشام تعلیمات مذهبی خودشان راکه غالبا علیه مذهب تشیع بود، فرا میگرفتندوهشام ناراحتی نشان نمیداد. یک روز عبدالله به هشام گفت: من وتو
بایکدیگر دوست صمیمی وهمکاریم.تومراخوب میشناسی. من میل دارم که مرابه دامادی خودت بپذیری ودخترت فاطمه را به من تزویج کنی. هشام در جواب عبدالله فقط یک جمله گفت: فاطمه موئمنه است.
عبدالله به شنیدن این جواب سکوت کردودیگر سخنی ازاین موضوع به میان نیاورد. این حادثه نیز نتوانست در دوستی آنها خللی ایجادکند.
همکاری آنها باز هم ادامه یافت و تنها مرگ بود که توانست بین آندودوست جدایی بیندازد و آنها را از هم دور سازد.
#داستان_راستان #جلد_اول داستان 51
خوانده شده در شهریور 1405
به شدت پیشنهاد میکنم بخونیدش.
#کتاب_خوب_را_خوب_بخوانیم
#هفته_وحدت
#کتاب
#کتاب_خوب
#دوست_من_کتاب
- ۲۳۶
- ۰۵ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط