پدرم چشمه جوشان اميدي است كه فرداهايم

پدرم چشمه جوشان اميدي است كه فرداهايم

با تپش هاي پر از مهر حضورش زيباست

پدرم شعر بلندي است كه ابياتش را

خالق شعر و هنر با سرانگشت خرد جاري ساخت

پدرم شعر خداست

قلبم از سايه ي او شاعر شد

فصل ماتم زده را پرپر كرد

باور عشق شد و قلب مرا باور كرد

پدرم آسمانيست كه بارانش را

بي دريغ بر سرسبزه و خس ميريزد

من خودم مي بينم

بوسه زن بر دستش

عشق صد معجزه مي آويزد

من خودم مي بينم

لابه لاي صفحات غزل كودكيم

حرف ربطيست ...

كه من را با نور

خانه را با لبخند

زندگي را با عشق

مي نشاند با هم

پدرم باران است

پدرم لبخند است

پدرم چون درياست

پدرم شعر خداست