ﺭﺳﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﻣ

ﺭﺳﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﻣﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ…ﺭﺳﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻗﻠﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺑﺒﺮﯼ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﺭﻫﺎﯾﻢ ﮐﻨﯽ…ﺍﯾﻦ ﺭﺳﻤﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺭﻭﺯﯼ ﺭﻓﯿﻖ ﻧﯿﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺷﻮﯼ…ﺍﯾﻦ ﺭﺳﻤﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﮐﻨﯽ…ﺍﯾﻦ ﺭﺳﻤﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻨﯽ…ﯾﮏ ﺭﻧﮓ ﺑﺎﺵ ﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮﯾﻨﯽ…ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻧﺒﺎﺵ ﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ… ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺑﺎﺵ ﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﺖ ﺑﻮﺩ…ﯾﮏ ﺩﻝ ﺑﺎﺵ ﺑﺎ ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﺧﻂ ﺳﺮﺥ ﺭﻭﯼ ﻫﻤﻪ ﮐﺸﯿﺪﻩ…ﺗﻮﮐﻪ ﻣﯿﮕﻮﯾﯽ ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ؟؟؟ﭼﺮﺍ ﺩﻟﺘﻨﮕﻢ ﻧﻤﯿﺸﻮﯼ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺻﺪﺍ ﻧﻤﮑﻨﯽ ؟؟؟ﺑﺨﺪﺍ ﺍﯾﻦ ﺭﺳﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﻧﯿﺴﺖ…ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺍﯾﻦ ﺭﺳﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﻧﯿﺴﺖ…