نگفتم دوستت دارم ولی میدانی که جانم تویی

نگفتم دوستت دارم ولی میدانی که جانم تویی
خالق هر لحظه از این عشق پنهانم تویی


با نگاهت داغ یک رویای شیرین بر دلم
می نشانی تا بفهمم حکم ویرانم تویی

بیقراری میکند در شعر هم رویای تو
باعث بی تابی چشمان گریانم تویی


عشقِ دورم از کجای قلعه ام وارد شدی ؟
که ندیدی در حریمم ، ماه و سلطانم تویی

درد یعنی حرفی از نام تو در این شعر نیست
من پشیمانم نگفتم دین و ایمانم تویی

در شعرهایم شکستم، ذره ذره ... راضی ام
منزوی باشم، نباشم ، حرف پایانم تویی

تا قیامت در میان سینه حبست می کنم
تا قیامت حسرت چشمان گریانم تویی