در دو پست
❮❯
«ماری شیمل» و دلدادگی به صحیفه سجادیه
پروفسور «آنه ماری شیمل» بانویی آلمانی که علاقه وافرش به فرهنگ اسلامی و به ویژه عرفان، او را در زمره یکی از برجسته‌ترین استادان فرهنگ و معارف اسلامی در غرب قرار داده است.
به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، برای کسانی که به حوزه مولوی‌شناسی علاقه دارند یا دست کم، «تاریخ ایرانی کمبریج» را مطالعه کرده‌اند، پروفسور «آنه ماری شیمل» نامی آشناست؛ بانویی آلمانی که علاقه وافرش به فرهنگ اسلامی و به ویژه عرفان، او را در زمره یکی از برجسته‌ترین استادان فرهنگ و معارف اسلامی در غرب قرار داده است. کتاب‌ها و مقالات محققانه او، همچنان به عنوان منابع اصلی مطالعات اسلامی در دانشگاه‌های معتبر اروپا و آمریکا، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
دختر نابغه «ارفورت»
«آنه ماری شیمل» در 7 آوریل سال 1922م(اردیبهشت 1301هـ.ش)، در «ارفورت»، جایی در آلمان امروزی که در آن روزگار، بخشی از جمهوری مستقل «وایمار» بود، به دنیا آمد. او خانواده‌ای فرهنگ دوست و اهل مطالعه داشت. «شیمل» در جوانی دختری نابغه شناخته می‌شد که توانسته بود تا 19 سالگی و طی 2 سال تحصیل در دانشگاه برلین، از این دانشگاه معتبر اروپایی، درجه دکترای خود را در رشته «ادبیات عرب و علوم اسلامی»، دریافت کند. او در زمان تحصیل در این دانشگاه، توسط استادش، «هانس هاینریش شِدر»، خاورشناس برجسته آلمانی، با کتاب «مثنوی معنوی» آشنا شد. این آشنایی، گرایش و اشتیاق فراوان «شیمل» را برای شناختن هر چه بیشتر عرفان اسلامی در پی داشت. او در سال 1951م، در حالی که 29 ساله بود، دومین مدرک دکترای خود را در رشته «تاریخ ادیان»، از دانشگاه برلین دریافت کرد. عنوان پایان‌نامه «شیمل» برای دریافت دومین مدرک دکترا، «عشق عرفانی در اسلام» بود.
مسافر خاورمیانه
علاقه به آشنایی هر چه بیشتر با معارف اسلامی، او را به فراگیری زبان‌های شرقی، مانند فارسی و ترکی واداشت. تسلط «شیمل» به زبان ترکی در حدی بود که مدتی به عنوان استاد درس «ادبیات کلاسیک ترک» در دانشگاه آنکارا تدریس کرد. او در سال 1963م به ایران سفر کرد و طی سخنرانی‌هایی در مؤسسه گوته، در تهران، به بیان دیدگاه‌هایش درباره عرفان اسلامی پرداخت که با اقبال فراوانی روبه‌رو شد. «شیمل» از سال 1967م، در دانشگاه هاروارد آمریکا، «فرهنگ اسلامی» تدریس می‌کرد، اما نیمی از سال را برای مطالعه درباره معارف اسلامی و به ویژه عرفان، در خاورمیانه و به ویژه، پاکستان می‌گذراند. او طی این مدت، بسیاری از کتاب‌های اخلاقی و نیز، ادعیه اسلامی
«ماری شیمل» و دلدادگی به صحیفه سجادیه
پروفسور «آنه ماری شیمل» بانویی آلمانی که علاقه وافرش به فرهنگ اسلامی و به ویژه عرفان، او را در زمره یکی از برجسته‌ترین استادان فرهنگ و معارف اسلامی در غرب قرار داده است.
به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، برای کسانی که به حوزه مولوی‌شناسی علاقه دارند یا دست کم، «تاریخ ایرانی کمبریج» را مطالعه کرده‌اند، پروفسور «آنه ماری شیمل» نامی آشناست؛ بانویی آلمانی که علاقه وافرش به فرهنگ اسلامی و به ویژه عرفان، او را در زمره یکی از برجسته‌ترین استادان فرهنگ و معارف اسلامی در غرب قرار داده است. کتاب‌ها و مقالات محققانه او، همچنان به عنوان منابع اصلی مطالعات اسلامی در دانشگاه‌های معتبر اروپا و آمریکا، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
دختر نابغه «ارفورت»
«آنه ماری شیمل» در 7 آوریل سال 1922م(اردیبهشت 1301هـ.ش)، در «ارفورت»، جایی در آلمان امروزی که در آن روزگار، بخشی از جمهوری مستقل «وایمار» بود، به دنیا آمد. او خانواده‌ای فرهنگ دوست و اهل مطالعه داشت. «شیمل» در جوانی دختری نابغه شناخته می‌شد که توانسته بود تا 19 سالگی و طی 2 سال تحصیل در دانشگاه برلین، از این دانشگاه معتبر اروپایی، درجه دکترای خود را در رشته «ادبیات عرب و علوم اسلامی»، دریافت کند. او در زمان تحصیل در این دانشگاه، توسط استادش، «هانس هاینریش شِدر»، خاورشناس برجسته آلمانی، با کتاب «مثنوی معنوی» آشنا شد. این آشنایی، گرایش و اشتیاق فراوان «شیمل» را برای شناختن هر چه بیشتر عرفان اسلامی در پی داشت. او در سال 1951م، در حالی که 29 ساله بود، دومین مدرک دکترای خود را در رشته «تاریخ ادیان»، از دانشگاه برلین دریافت کرد. عنوان پایان‌نامه «شیمل» برای دریافت دومین مدرک دکترا، «عشق عرفانی در اسلام» بود.
مسافر خاورمیانه
علاقه به آشنایی هر چه بیشتر با معارف اسلامی، او را به فراگیری زبان‌های شرقی، مانند فارسی و ترکی واداشت. تسلط «شیمل» به زبان ترکی در حدی بود که مدتی به عنوان استاد درس «ادبیات کلاسیک ترک» در دانشگاه آنکارا تدریس کرد. او در سال 1963م به ایران سفر کرد و طی سخنرانی‌هایی در مؤسسه گوته، در تهران، به بیان دیدگاه‌هایش درباره عرفان اسلامی پرداخت که با اقبال فراوانی روبه‌رو شد. «شیمل» از سال 1967م، در دانشگاه هاروارد آمریکا، «فرهنگ اسلامی» تدریس می‌کرد، اما نیمی از سال را برای مطالعه درباره معارف اسلامی و به ویژه عرفان، در خاورمیانه و به ویژه، پاکستان می‌گذراند. او طی این مدت، بسیاری از کتاب‌های اخلاقی و نیز، ادعیه اسلامی
- ۴.۱k
- ۰۷ مرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
