افسوس که ایام شریف رمضان رفت

افسوس که ایام شریف رمضان رفت
سی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت

افسوس که سی پاره ی این ماه مبارک
از دست به یک بار چو اوراق خزان رفت

بیقدری ما چون نشود فاش به عالم؟
ماهی که شب قدر در او بود نهان، رفت

تا آتش جوع رمضان چهره برافروخت
از نامه ی اعمال سیاهی چو دخان رفت

برداشت ز دوش همه کس بار گنه را
چون باد سبک آمد و چون کوه، گران رفت

چون اشک غیوران به سراپرده ی مژگان
دیر آمد و زود از نظر آن جان جهان رفت

از رفتن یوسف نرود بر دل یعقوب
آنها که به صائب ز وداع رمضان رفت