باید سرباز باشیم...

باید سرباز باشیم...

۳۱ﺧﺮﺩﺍﺩ، ﺳﺎﻟﺮﻭﺯ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﻛﺘﺮ ﭼﻤﺮﺍﻥ ﮔﺮﺍمی ﺑﺎﺩ..

ﻣﺘﻦ ﺯﯾﺮ ﻗﺴﻤتی ﺍﺯ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻬﯿﺪ ﺩﮐﺘﺮ ﻣﺼﻄفی ﭼﻤﺮﺍﻥ می ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺩﻫﻼﻭﯾﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ:

ﺍﯼ ﺣﯿﺎﺕ... ﺑﺎ ﺗﻮ ﻭﺩﺍﻉ میکنم، ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﺖ...
ﺍﯼ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﻣﻦ... می ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﯾﺪ، ﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﻦ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﻭﺍﺭ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ می ﺁﯾﯿﺪ، ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﺁﺭﺯﻭیی ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺩﺍﺭﻡ...
ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺁﻫﻨﯿﻨﻢ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎﺷﯿﺪ. ﺍﯾﻦ ﭘﯿﮑﺮ ﮐﻮﮎ، ﻭﻟﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺍﺯ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻣﯿﺪﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ، ﺁﺑﺮﻭﯼ ﻣﺮﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﯿﺪ. ﺷﻤﺎ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺪﻣﺘﻬﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﺪ، ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻭﺟﻪ، ﺍﺩﺍ ﮐﻨﯿﺪ.
ﺍﯼ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﻦ. ﻗﻮﯼ ﻭ ﺩﻗﯿﻖ ﺑﺎﺷﯿﺪ.
ﺍﯼ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﻦ، ﺗﯿﺰﺑﯿﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ...
ﺍﯼ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ، ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻦ. ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮﻝ میدهم ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺘﺮﺍحتی ﻋﻤﯿﻖ ﻭ ﺍﺑﺪﯼ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯿﺎﺑﯿﺪ.
ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ میدهم، ﺁﺭﺍﻣشی ﺍﺑﺪی...
ﭼﻪ، ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺣﺴﺎﺱ ﻭﺩﺍﻉ ﺑﺎ ﺯﻧﺪگی ﻭ ﻋﺎﻟﻢ، ﻟﺤﻈﺎﺕ ﻟﻘﺎﯼ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻭ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺭﻗﺺ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺮﮒ ﺑﺎﯾﺪ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺎﺷﺪ...