اﺯ ﻳﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﻴﮕﻲ ...

اﺯ ﻳﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﻴﮕﻲ ...
ﺍﺻﻠﻦ ﭼﻪ ﺩﻟﻴﻠﻲ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﮕﻢ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪﻩ ؟
ﺍﻭﻧﺎ ﭼﻴﻜﺎﺭ ﻣﻴﺘﻮﻧﻦ ﻭﺍﺳﻢ ﻛﻨﻦ...
ﺟﺰ ﮔﻔﺘﻦِ ﻳﻪ ﺍﻟﻬﻲ ﺑﻤﻴﺮﻡ ،
ﺟﺰ ﮔﻔﺘﻦِ ﻳﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺒﺎﺵ ﻣﻴﮕﺬﺭﻩ ...
ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻧﻘﺪ ﻣﻲﺧﻨﺪﻳ ﻮ ﻣﻴﮕﻲ ﻭﺍﻱ ...
ﻣﻦ ﭼﻘﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺧﻮﺩﺗﻢ ﺑﺎﻭﺭﺕ ﻣﻴﺸﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ﺍﻣﺎ ﺷﺒﺎ
ﻭﻗﺘﻲ ﺳﺮﺗﻮﻣﻴﺬﺍﺭﻱ ﺭﻭ ﺑﺎﻟﺶ ﻣﻴﮕﻲ ﻧﻪ !!
ﺍﻭﻧﻘﺪﺭﺍ ﻫﻢ ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺴﺘﻢ .
ﻛﻢ ﻛﻢ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﻳﺎﺩﺕ ﻣﻴﺮﻩ ،
ﻣﻴﺮﻳﺰﻱ ﺗﻮ ﺧﻮﺩﺕ؛
ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺖ ﺑﻌﺪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻲ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﻲ ...
ﺳﺮﻩ ﻳﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉِﻛﻮﭼﻴﻚ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻴﻜﻨﻲ ،ﺩﺍﺩ ﻣﻴﺰﻧﻲ ،
ﻣﻴﮕﻲ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺩﺍﺭﻩ ﺳﺮﻡ ﻣﻴﺎﺩ ؟
ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻓُﺤﺶ ﻣﻴﺪﻱ ، ﻣﻴﻜﻮﺑﻲ ﺑﻪ ﺩﺭﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ،ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺖ ﻣﻴﮕﻦ
ﭼﺘﻪ ؟
ﺗﻮ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﻘﺪ ﺿﻌﻴﻒ ﻧﺒﻮﺩﻱ !!
ﺗﻮﻭ ﺩﻟﺖ ﻣﻴﮕﻲ !...
ﺍﻭﻧﻘﺪ ﻗﻮﻱ ﺑﻮﺩﻡ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﺗﻪ ﻛﺸﻴﺪﻩ ...
ﺗﻤﻮﻡِ ﺍﻓﻜﺎﺭﻡ ،ﺑﺎﻭﺭﺍﻡ ،ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ،
ﺣﺘﻲ ﺧﻮﺩﻣﻢ ﺩﻳﮕﻪ ﺗﻪ ﻛﺸﻴﺪﻩ ...