نیایش

نیایش

به نام خدایی که داشتنش جبران تمام نداشتن هاست...
خداوندا،
دوباره کلبه ی کوچک و پر خس و خاشاک دل خویش را
در مقابلت قرار داده ام...
تا به امید مهربانی ات آن را از گل های محبت و
شاخه های معرفت و میوه های معصومیت و سادگی مملو سازی
دوباره دستانم را با تمام آسمانی بودنت
در دستانت بگیری و هیچ گاه رهای شان نسازی...
خداوندا هیچ گاه دستانم را رها مساز
تا امید همراهی، به بزرگی تو
هیچ گاه تنهایم نگذارد...
خداوندا اگر دستانم را رها سازی!!!
همانند نوزاد کوچکی مدام از پا خواهم افتاد
و در راه گمراهی قدم خواهم گذاشت...
خداوندا کلبه ی کوچک دلم را
از ویرانی رها ساز و آن را
با تمام زیباییت زیبا و سپید گردان...



پروردگارا
آرامش را هم چون دانه های برف آرام و بی صدا به سرزمین قلب کسانی که برایم عزیزند بباران.

پروردگارا هیچ آغوشی به گرمی آغوش تونیست
و هیچ معشوقی به دلدادگی تو نیست،
عزیزانم را عاشقانه به آغوش تو می سپارم،



سلام....روزتون بخیر