ای خرم از فروغ رُخ ت لاله زار عمر

ای خرم از فروغ رُخ ت لاله زار عمر
بازآ که ریخت بی گل روی ت بهار عمر

از دیده، گر سرشک چو باران چِکد، رواست
کاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر

این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است
دریاب کار ما که نه پیداست کار عمر