﷽
﷽
یا اَبا جَعفَرٍ یا مُحَمَّدَبنَ عَلیٍّ اَیُّهَا التَّقِیُّ الجَواد
یَابــنَ رَسوُلِ اللّهِ یــا حـــُجَّةَ اللّهِ عَلــی خَـلقِهِ
یا سَـــیِدَناوَ مَــــولانا اِنا تَـــوَجَّهنا وَستَشفَعنا
وَ تَــــوَسَّلنا بِــکَ اِلــیَ اللّهِ وَ قــَدَّمناکَ بَـــینَ
یَدَی حـاجاتِنا یا وَجیهاًعـِندَاللّه ِاِشْفـَعْ لَنـا عِنْدَاللّهِ...
یـــا جواد الائمه علیه السلام
لب تشنه بود، تشنه ی یک جرعه آب بود
مردی که درد های دلش بی حساب بود
پا می کشید گوشه ی حجره به روی خاک
پروانه وار غرق تب و التهاب بود
از بسکه شعله ور شده بود آتش دلش
حتی نفس نفس زدنش هم عذاب بود
در ازدحام و هلهله ی نا نجیب ها
فریاد استغاثه ی او بی جواب بود
یک جرعه آب نذر امامش کسی نکرد
هر چند آب دادن تشنه ثواب بود
آخر شبیه جد غریبش شهید شد
آری دعای خسته دلان مستجاب بود
غربت برای آل علی تازگی نداشت
در آن دیار کشتن مظلوم باب بود
اما فدای بی کفن دشت کربلا
آلاله ای که زخم تنش بی حساب بود
هم نعل تازه بر بدنش ردّ پا گذاشت
هم داغدیده ی شرر آفتاب بود
شعر از : یوسف رحیمی
قد عمّ جودُکَ کل مَن فوقَ الثری ..
فغَدا لِجودِ
یا اَبا جَعفَرٍ یا مُحَمَّدَبنَ عَلیٍّ اَیُّهَا التَّقِیُّ الجَواد
یَابــنَ رَسوُلِ اللّهِ یــا حـــُجَّةَ اللّهِ عَلــی خَـلقِهِ
یا سَـــیِدَناوَ مَــــولانا اِنا تَـــوَجَّهنا وَستَشفَعنا
وَ تَــــوَسَّلنا بِــکَ اِلــیَ اللّهِ وَ قــَدَّمناکَ بَـــینَ
یَدَی حـاجاتِنا یا وَجیهاًعـِندَاللّه ِاِشْفـَعْ لَنـا عِنْدَاللّهِ...
یـــا جواد الائمه علیه السلام
لب تشنه بود، تشنه ی یک جرعه آب بود
مردی که درد های دلش بی حساب بود
پا می کشید گوشه ی حجره به روی خاک
پروانه وار غرق تب و التهاب بود
از بسکه شعله ور شده بود آتش دلش
حتی نفس نفس زدنش هم عذاب بود
در ازدحام و هلهله ی نا نجیب ها
فریاد استغاثه ی او بی جواب بود
یک جرعه آب نذر امامش کسی نکرد
هر چند آب دادن تشنه ثواب بود
آخر شبیه جد غریبش شهید شد
آری دعای خسته دلان مستجاب بود
غربت برای آل علی تازگی نداشت
در آن دیار کشتن مظلوم باب بود
اما فدای بی کفن دشت کربلا
آلاله ای که زخم تنش بی حساب بود
هم نعل تازه بر بدنش ردّ پا گذاشت
هم داغدیده ی شرر آفتاب بود
شعر از : یوسف رحیمی
قد عمّ جودُکَ کل مَن فوقَ الثری ..
فغَدا لِجودِ
- ۷۱۳
- ۲۳ شهریور ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط