.

.
دوّمیــن بـار است در شهرِ نَبـی،در سوختـه
خانه یِ اَمنی به دستِ یک ستمگـر سوختـه

کمتر از خون گریه کردن حقِّ این مرثیّه نیست
آستـــانِ صـــادقِ آلِ پیـمبـــر ســوخــتـه ...
.
ارثِ زهرایـیِ این آقـاسـت که کاشانـه اش
بیـنِ شهـرِ مـادری،چون بیـتِ مـادر سوخته

آتشــی کـه از در و دیـوار بالا رفتــه اسـت
بی گمــان بـر غربـتِ اولادِ حیــدر سوختــه

سالیانــی پیــش تر از قومشــان در کربـلا
خیمـه و پیراهـن و دامـان و مَعجـر سوختـه