ﻭﻗﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﻮﺳﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﻦ

ﻭﻗﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﻮﺳﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﻦ
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﮕﻮ ﺑﺎ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺧﻠﻮﺕ ﮐﻦ
.
ﺑﺎ ﺩﻟﻢ ﺭﺍﻩ ﺑﯿﺎ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻣﺎ ﺑﺸﻮﯾﻢ
ﻭﻗﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﻭﯾﻢ
.
ﺧﻨﺪﻩ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﻨﯿﻢ
ﺷﺐ ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺳﺖ ﺑﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺗﮑﯿﻪ ﮐﻨﯿﻢ
.
ﮐﻠﺒﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﻝ ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﺍﺭﺯﺩ
ﭘﺸﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ ﺑﺒﯿﻦ ﭘﺸﺖ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﺩ
.
ﺁﺏ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺑﻨﻮﺷﯿﻢ ﮐﻢ ﺍﺯ ﻣﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﻟﺬﺗﺶ ﮐﻢ ﺯ ﺩﻭ ﺻﺪ ﺟﺎﻡِ ﭘﯿﺎﭘﯽ ﻧﺒﻮﺩ
.
ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻣﯿﮑﺎﺭﯾﻢ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮑﺎﺭﯾﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ
.
ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻭﺯ ﺑﯿﺎ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻣﺎ ﺑﺸﻮﯾﻢ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮕﺬﺭﺩ ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﻭﯾﻢ
.
ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻭﺯ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﺐِ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺪﻫﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮ
.
ﺳﺨﻦ ﺁﺧﺮﻡ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﺸﻮ ﺑﺎﺯ ﻋﺒﻮﺱ
ﻭﻗﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﻣﺮﺍ ﺑﻌﺪِ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﻌﺮ ﺑﺒﻮﺱ