.

.
گل من! دوستت دارم بهارم! دوستت دارم
تمام لحظه های روزگارم! دوستت دارم
کنار من که باشی بهترم هر چند می دانی
تو باشی یا نباشی در کنارم دوستت دارم
بیا تا خشکسالی گم شود از سرزمین ما
تو برق خنده باشی من ببارم "دوستت دارم"
بیا نزدیکتر، نزدیکتر، نزدیکتر امشب
بیا تا روی لبهایت بکارم دوستت دارم
اگر حتی مرا بیرون کنند از شهر هشیاران
به ذرات بیابان می سپارم دوستت دارم
بگو تا آخر عمرم به استغفار بنشینم
اگر در مصرعی دیدی ندارم "دوستت دارم"
نه شعری و نه نامی و نه تاریخ وفاتی و...
فقط بنویس بر سنگ مزارم "دوستت دارم"
_______________