مخاطب خاص ندارد

با تو می گویم:
رفیقِ نیمه شبهایم،
کنار خنده های بر زمین افتاده تنهایم،
نگاهم کن مرا اینجا،
درخت سرو تنهاییِ من اِستاده پا بر جا،
با تو می گویم:
رفیقِ پّکِّه ی آخر،
بزن؛یک کام دیگر بیش،
رفیق تا سحر بنشسته بیدارم-

-کنار بِستَر تن زار و بیمارم؛
کلامی با تو نجوا می کنم در گوش،
بدان!؛
این آخرین نَخ بود.