ﺣﺎﻟﻤﺎﻥ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﻏﻢ ﮐﻢ ﻣﯽﺧﻮﺭﯾﻢ

ﺣﺎﻟﻤﺎﻥ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﻏﻢ ﮐﻢ ﻣﯽﺧﻮﺭﯾﻢ
ﮐﻢ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻫﺮﺭﻭﺯ ﮐﻢ ﮐﻢ ﻣﯽﺧﻮﺭﯾﻢ
ﺁﺏ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﺳﺮﺍﺑﻢ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ
ﻋﺸﻖ ﻣﯽﻭﺭﺯﻡ ﻋﺬﺍﺑﻢ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻢ ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﺯ ﭼﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ ﻧﮑﺮﺩﯼ ﺁﻓﺘﺎﺏ؟
ﺧﻨﺠﺮﯼ ﺑﺮ ﻗﻠﺐ ﺑﯿﻤﺎﺭﻡ ﺯﺩﻧﺪ
ﺑﯿﮕﻨﺎﻫﯽ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺯﺩﻧﺪ
ﺳﻨﮓ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺳﮓ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪ
ﯾﮑﺸﺒﻪ ﺑﯽ ﺩﺍﺩ ﺁﻣﺪ ﺩﺍﺩ ﺷﺪ
ﻋﺸﻖ ﺁﺧﺮ ﺗﯿﺸﻪ ﺯﺩ ﺑﺮ ﺭﯾﺸﻪﺍﻡ
ﺗﯿﺸﻪ ﺯﺩ ﺑﺮ ﺭﯾﺸﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﺍﻡ
ﻋﺸﻖ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﺮﺗﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺧﻮﺏ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺑﺲ ﮐﻦ ﺍﯼ ﺩﻝ ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﯽ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﮐﺎﻓﺮﻡ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﻠﻖ ﺳﺮﺩﺭ ﮔﻢ ﺷﺪﻡ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪﻡ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﺎ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺧﻮ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺭﻭ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﺩﮔﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﺸﻨﻔﺘﻦ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺕ ﺑﺎﺩ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺷﺎﺩ ﺑﺎﺵ
ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﯾﮏ ﺷﺐ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻓﺮﻫﺎﺩ ﺑﺎﺵ
ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ
ﺑﺖ ﺑﺮﺳﺘﻢ ﺑﺖ ﺑﺮﺳﺘﻢ ﺑﺖ ﺑﺮﺳﺖ
ﺑﺖ ﺑﺮﺳﺘﻢ ﺑﺖ ﺑﺮﺳﺘﯽ ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺳﺖ
ﭼﺸﻢ ﻣﺴﺘﯽ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻣﺎﺳﺖ
ﺩﺭﺩ ﻣﯽﺑﺎﺭﺩ ﭼﻮﻥ ﻟﺐ ﺗﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﻃﺎﻟﻌﻢ ﺷﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﯾﺎ ﺗﻼﻃﻢ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﯾﺎ ﺭﺍ ﭼﺮﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ
ﻗﻔﻞ ﻏﻢ ﺑﺮ ﺩﺭﺏ ﺳﻠﻮﻟﻢ ﻣﺰﻥ
ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺧﻮﺵ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﮔﻮﻟﻢ ﻣﺰﻥ
ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ ﻣﮑﻦ
ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻢ ﻣﮑﻦ
ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﯾﺎﺭ ﺑﺎﺵ
ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﻣﺮﺍ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﺑﺎﺵ
ﺁﻩ !