بنام خالق زیبایی

بنام خالق زیبایی
ﺑﺎورﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﺪاﯾﻢ ....
ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺷﻨﯿﺪم ﭘﺴﺮ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻮﻣﻦ اﺳﺖ ﻧﻤﺎزشﺗﺮک ﻧﻤﯽ ﺷﻮد زﯾﺎرتﻋﺎﺷﻮرا ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ . ﻣﺴﺠﺪ ﻣﯿﺮود ﭘﺴﺮ ﺑﺎ ﺧﺪاﯾﯿﺴﺖ;
ﻟﺤﻈﻪای دﻟﻢ ﮔﺮﻓﺖ دردل ﻓﺮﯾﺎد زدم ﺑﺎور ﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﻫﻢ اﯾﻤﺎن دارم ﻧﻤﺎزﻧﻤﯿﺨﻮاﻧﻢ وﻟﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ روی ﻟﺒﻬﺎی ﻣﺎدرم ﺧﺪا را ﺑﻪ ﯾﺎدم ﻣﯿﺎورد;
دﺳﺘﻬﺎی ﭘﯿﻨﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﭘﺪرم را دﺳﺘﻬﺎی ﺧﺪا ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ; زﯾﺎرتﻋﺎﺷﻮرا ﻧﻤﯿﺨﻮاﻧﻢ وﻟﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﯾﺘﯿﻤﯽ در دﻟﻢ ﻋﺎﺷﻮرا ﺑﺮﭘﺎ ﻣﯿﮑﻨﺪ;
و ﻫﺮ روز از آن دﺧﺘﺮک ﻓﺎل ﻓﺮوش ... ﻓﺎﻟﯽ
را ﻣﯿﺨﺮم ﮐﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﻤﯿﺨﻮاﻧﻢ;
ﻣﺴﺠﺪ ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎدرﺑﺰرگ ﭘﯿﺮ و ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﻦ ﮐﻠﯽ دﻟﺶ ﺷﺎد ﻣﯿﺸﻮد;
ﺧﺪای ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﻬﺮﺑﺎن دوﺳﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻏﻤﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ ﻧﻤﯿﮕﺬارد;
ﺑﺮایﻣﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﺮ ﻧﻮزادی ﺗﻮﻟﺪ ﺧﺪاﺳﺖ;
ﻫﺮﺑﻮﺳﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ای ﺗﺠﻠﯽ او ;
ای دوﺳﺖ , ﺧﺪای ﻣﻦ و ﺧﺪای ﭘﺴﺮ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﯾﮑﯿﺴﺖ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺟﻮر دﯾﮕﺮی او را ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ و ﺑﻪ او اﯾﻤﺎن دارم ﺧﺪای ﻣﻦ دوﺳﺖ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺳﺖ ﻧﻪ ﭘﺎدﺷﺎه آﻧﻬﺎ .....