ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍﺣﺖ

ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍﺣﺖ
ﺷﮑﺴﺘﻢ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ
ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ
ﮐﻪ ﺧﻤﯽ ﺑﺮ ﺍﺑﺮﻭﯾﺖ ﺑﯿﺎﯾﺪ
ﻭﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺭﺩ ﺷﯽ
ﺑﺎ ﺗﺮﺣﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺑﺨﻮﺭﯼ
ﮐﻪ ﭼﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩ ﺳﺖ
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ!!!
ﻣﻦ ﺷﮑﺴﺘﻢ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺁﻫﺴﺘﻪ
ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﮑﺴﺘﻨﻢ ﺭﺍ
ﻓﻘﻂ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺍﺗﺎﻗﻢ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ
ﻭ
ﻧﻢ ﭘﺲ ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﺻﺪﺍﯼ ﺷﮑﺴﺘﻨﻢ ﺭﺍ
ﻗﻠﻢ ﻭ ﺩﻓﺘﺮ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ ﻭ
ﺷﻌﺮ ﭘﺲ ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﺻﺪﺍﯼ ﺷﮑﺴﺘﻨﻢ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﯿﺪ
ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﻐﺎﺹ ﭘﺲ ﺩﻫﯽ
ﻋﺎﺟﺰﺍﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ
ﮐﻪ ﻧﺎﺩﯾﺪﻩ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﻧﺪﯾﺪ
ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍﺣﺖ
ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻢ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﮕﺮﺍﻧﯿﻢ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﻭ ﻧﺒﺨﺸﺪ !
ﻣﻦ ﺁﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻢ
ﮐﻪ ﺩﺍﻣﻨﺖ ﺭﺍ ﻧﮕﯿﺮﺩ
ﺍﺷﮏ ﻧﻤﯽ ﺭﯾﺰﻡ
ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺷﮑﺎﯾﺘﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺒﺮﻧﺪ
ﻓﻘﻂ ﺑﻐﺾ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!!!
ﺑﻐﺾ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ... ﺑﺨﻨﺪﯼ !
ﺑﻐﺾ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ... ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ !
ﺑﻐﺾ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ .........
ﺍﯾﻦ ﺗﺠﺴﻢ ﺩﺭﺩ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﺳﺖ!!!
ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍﺣﺖ !
ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ
ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﺮﺩﻡ
ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ
" ﺻﺪﺍﯼ ﺷﮑﺴﺘﻨﻢ ﺭﺍ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ