نیستی و دلتنگ تو هستم... با اینکه همیشه بیادتم، باز هم در

نیستی و دلتنگ تو هستم... با اینکه همیشه بیادتم، باز هم در این یاد در فکر تو هستم....
نیستی و اشک است که حلقه زده در چشمانم....
یک لحظه در فکر رفتم که کاش اینک بودی در کنارم که آرامش بدهی به قلبم... دلم گرفته همنفسم.....
تو خودت میدانی که وقتی نباشی در کنارم مثل حالا آشفته و پریشانم...
در این هوایی که دلم گرفته، کاش میشد در کنارم بودی و با حضورت آرامم میکردی....
که چگونه معجزه میشود... با وجود تو چه غوغایی میشود در دلم....
تا که میخواهم از این عالم دلتنگی رها شوم، انگار که میخواهم ازاین دنیا جدا شوم!!!
مگر آنکه یک آدم سر به هوا شوم.. تا در آن لحظه بی نفس، بی هوا شوم!!
نیستی و نبودنت خنجر است که فرو میرود در قلب بی طاقتم....
من شاهد اینم که دلم عذاب میکشد، طعم تلخ نبودنت در کنارم را میچشد....
این من و این دلتنگی ها، دلم گرفته از بی محبتی های این زمانه!!!
که چرا نباید در کنار عشقم باشم؟؟؟ چرا نباید در آغوش همنفسم باشم؟؟؟؟؟؟
و من آرام مینویسم... بی صدا اشک میریزم، اما درون دلم فریاد است.... فریاد....!!
فریادی که تنها قلب تو میشنود از اعماق احساساتمان....
دردی که تنها قلب ما میکشد از فاصله ی بینمان..!!
میترسم تا بخواهد شکسته شود فاصله ی بینمان، شیشه ی عمرمان نیز بشکند... و آخر سر میماند حسرت و بجا میماند همان صدای فریاد!!!!

"مهدی لقمانی... غوغای عشق در دفتر عشق"