ﻣَﻦ ﻫَﻤﯿﻨَﻢ

ﻣَﻦ ﻫَﻤﯿﻨَﻢ
ﻧَﻪ ﭼﺸﻤان آبﮯ ﺩﺍﺭمَ
ﻧﻪ ﮐﻔﺸﻬﺂﮮ ﭘﺂﺷﻨِﻪ ﺑُﻠﻨَﺪ
ﻫَﻤﯿﺸِﻪ ﮐَﺘﺂﻧـﮯ ﻣـﮯ ﭘﻮﺷَﻢ
ﺭﻭﯼ ﭼَﻤَﻦ ﻫﺂ ﻏَﻠﺖ ﻣﯿﺰَﻧَﻢ
ﻋِﺸﻮﻩ ﺭﯾﺨﺘَﻦ ﺭﺁ ﺧﻮﺏ ﯾﺎﺩَﻡ ﻧَﺪﺍﺩﻩ ﺍَﻧﺪ
ﻭَﻗﺘـﮯ ﺍَﺯ ﮐِﻨﺎﺭَﻡ ﺭَﺩ ﻣﯿﺸﻮﮮ
ﺑﻮﮮ ﺍُﺩﮐُﻠﻨَﻢ ﻣَﺴﺘﺖ ﻧﻤﯿﮑُﻨﺪ
نگران پاک شدن رژ لب و ریملم نیستم
ﻵ‌ﮎ ﻧﺂﺧﻦ ﻫﺂﯾﻢ ﺍَﺯ ﻫﺰﺁﺭ ﻣﺘﺮﮮ ﺩﺍﺩ ﻧﻤﯿﺰَﻧﺪ
ﮔﺂﻫـﮯ ﺍَﺯ ﻓَﺮﻁ ﻏُﺼّﻪ ﺑﻠﻨَﺪ ﺩﺁﺩ ﻣﯿﺰَﻧﻢ
ﺧﺪﺁﯾَﻢ ﺭﺁ ﺑﺂ ﺗَﻤﺂﻡ ﺩُﻧﯿﺂ ﻋَﻮﺽ ﻧﻤﯿﮑُﻨﻢ
ﻭﺑَﻌﻀـﮯ ﺁﺩﻡ ﻫﺂﮮ ﺍَﻃﺮﺍﻓَﻢ ﺭﺁ ﻫَﻢ ﺑﺂ ﺗَﻤﺂﻡ ﺩُﻧﯿﺂ ﻋَﻮﺽ نمیکنم
شبها پایه پرسه زدن درخیابان و مهمانی نیستم
ﺑَﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘَﻢ ﺗﺂ ﺻُﺒﺢ ﭘﺂﮮ ﮔﻮﺷـﮯ ﭘِﭻ ﭘِﭻ ﮐُﻨﻢ
ﻭَ ﺑﮕﻮﯾَﻢ ﺩﻭﺳﺘَﺖ ﺩﺁﺭَﻡ ﻭﻗﺘـﮯ ﺣﺘـﮯ
ﺑﻪ ﺗِﻌﺪﺁﺩ ﺣﺮﻭﻑ ﺩﻭﺳﺘَﺖ ﺩﺁﺭَﻡ ﻫَﻢ ، ﺩﻭﺳﺘَﺖ ﻧﺪﺁﺭَﻡ
ﻭَﻟـﮯ ﺍَﮔﺮ ﺑﮕﻮﯾَﻢ ﺩﻭﺳﺘَﺖ ﺩﺁﺭَﻡ ،
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺁﺷﺘَﻨﻢ ﺣَﺪ ﻭﻣَﺮﺯﮮ ﻧﺪﺁﺭَﺩ
ﻣَﻦ ﺧﺂﻟِﺼﺂﻧﻪ ﻫَﻤﯿﻨَﻢ!!