" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ

" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺖ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺷﯽ
ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﮐﻢ ﺑﺎﺷﺪ
" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ
ﺁﻥ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺑﯽﻣﻨﻈﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﯽ
ﻭ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍﺣﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ ﺳﻮﺀ ﺗﻌﺒﯿﺮﯼ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ
" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ ﯾﮏ ﺩﻝ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﻟﺖ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ
ﯾﮏ ﺩﻝ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻏﻤﺖ ﻣﯽﺷﻮﺩ
" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ ﻭﻗﺖ ﺍﺿﺎﻓﻪ؛
ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻋﺰﯾﺰﯼ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺍﺿﺎﻓﻪ
" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯽﺳﭙﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ
ﭼﻮﻥ ﺷﮏ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺶ
" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ ﯾﮏ ﺭﺍﻩ ﺩﻭ ﻃﺮﻓﻪ٬
ﯾﮏ ﻗﺪﻡ ﻣﻦ؛ ﯾﮏ ﻗﺪﻡ ﺗﻮ؛
ﺍﻣﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻤﺎﺭﺵ ﻭ ﺣﺴﺎﺏ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
" ﺩﻭﺳﺖ " ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻣﻔﺘﺨﺮ ﻭ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪﻡ،
ﻧﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﻭ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ
ﻣﻦ ﺍﺩﻋﺎ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺗﻮﻥ ﻫﺴﺘﻢ، ﻭﻟﯽ ﻣﻴﺪاﻧﻢ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﻫﻢ "ﺩﻭﺳﺘتان" ﺩﺍﺭﻡ.